dutch marginal

marente de moor schreef een indrukwekkend boek over de wereldoorlogen van een hele andere kant bezien. daarbij is het een coming of age verhaal. mensen zijn zo typisch, maar uiteindelijk overleeft ons instinct om te overleven. verliefdheid raakt, egoïsme. de moor laat ons vanuit een pubermeisje de wereld bezien en dat doet ze heel goed. de verliefdheid, de genadeloosheid, de onderdanigheid en vervolgens de status die het nazisme verleende, de nieuwsgierigheid en het onbewust zijn van de macht om gebeurtenissen te kunnen bepalen ... goodreads over de nederlandse maagd scholieren.com over de nederlandse maagd op lezenvoordelijst.nl

wat een mooi en leerzaam boek over de islam is het huis van de moskee. je krijgt iraanse cultuur mee die anders niet snel bekend zou worden. ik las dat komrij en pam moeite met het boek hadden, toen het uitkwam. het boek zou onvermijdelijke radicale van de islam aantonen. we zouden dat allemaal niet willen weten. bovendien vonden ze het een simpel boek, een pietje bell-verhaal. zo kan ik het absoluut niet zien, maar tijden zijn inmiddels ook al weer veranderd. we moeten de islam wel accepteren en integreren en begrip ervan zal ons het gemakkelijker maken. de vreedzame aga djan is een mooi voorbeeld van het rustige en poëtische karakter van de islam die de boventoon moet voeren. de radicalisering moeten we tegen zien te houden. op de uittrekselbank van de bieb (voor abonnees) verslag op scholieren.com

tongkat, de titel is mysterieus, maar niet aantrekkelijk en zo bleek ook dit boek voor mij te zijn. stilistisch is het meesterlijk, dus de prijzen zijn hem gegund, maar wat een naar gevoel houd je over aan dit boek. het is ongrijpbaar, vies, gewelddadig, deprimerend ... het kan zijn dat dit boek juist heel effectief is om ons weer met beide benen in onze eigen wereld te zetten, het kan zijn dat een figuur als trump, na het lezen van een boek als dit, eindelijk het nut van het klimaat redden inziet, maar ik denk dat figuren als trump deze boeken op de brandstapel gooien. goodreads over tongkat twee verslagen op scholieren.com

de lege stad van simone van der vlugt is een mooie historische roman voor wie meer wil weten over de tweede wereldoorlog. ze beschrijft de dilemma's die de mensen hadden in die tijd. wij weten achteraf vaak zo goed welke keuzes de mensen toen hadden moeten maken, maar als je er middenin zit, zonder goed informatie .... rotterdam is de plaats waar het zich allemaal afspeelde, aleppo is de stad waar het zich nu allemaal afspeelt... van der vlugt heeft het verhaal en de geschiedenis op een meeslepende manier beschreven al komt het boek door het taalgebruik en de zinsopbouw eerder over als jeugdliteratuur dan als een roman voor volwassenen. het is dat de hoofdpersoon een volwassen vrouw is. dit boek op goodreads.com dit boek op scholieren.com

de bezige bij bracht in 2011 de gedichtenbundel ruisch van jules deelder uit. ik leende dit boek van de bieb voor mijn veertienjarige zoon om gedichten op school uit voor te dragen en besloot het zelf ook te lezen, want, wat een leuk en veelzijdig taalspel weet deelders in zijn gedichten te brengen. niet elk gedicht in de bundel vind ik zo grijpbaar en aansprekend, maar al met al is het een leuke bundel vol inspiratie. interpretatie van het eerste gedicht in ruisch: alfabetisch recensie op 8weekly.nl deelder op de uittrekselbank van de bieb repeteergedicht op laurens jz. coster blog het titelgedicht op een tinnitusforum interview met deelder op youtube opname van het gedicht beurskrach recensie door guus middag in nrc remcam, de ode aan remco campert

de rel opgemerkt over abou jahjah bij de bezige bij? pro-israël schrijvers zijn er niet blij mee. want abou jahjah is pro-palestina. vrijheid van meningsuiting toch? de bezige bij vindt de schrijver blijkbaar binnen haar verzetsimago passen. valt wat voor te zeggen toch? maar anderen vinden het de vijand binnenhalen. inmiddels verschenen al hele uiteenlopende reacties op deze actie van de bezige bij. tzum, de literaire blog,  zette wat van deze reacties bij elkaar. micha wertheim schreef een genuanceerde reactie in de vrij nederland van 18 april. treffende zin is: "de terrorist van de één, is de verzetsstrijder van de ander." ilja pfeijffer schreef op 29 april wat hardere taal in zijn column in nrc next. hij vindt het "grootmoedig en genereus" van abou jahjah dat hij geen bezwaar heeft tegen een uitgever van een schrijver als leon de winter. tja, zo kun je het ook zien. 9 mei vergaderen de schrijvers van de bezige bij over deze kwestie. schrijver marcel möring, die...

milan hulsing maakte een stripversie van de aanslag en won er de prijs voor het beste stripalbum van 2015 mee. hij verbeeldt het beroemde boek van harry mulish in kleurrijke beelden die de emoties uit het boek treffend oproepen. hulsing volgt in zijn verstripping van het boek niet klakkeloos de roman. dit valt aan het begin van het boek gelijk op. hij begint niet met de aanslag maar met de opsluiting van anton in de cel en de ontmoeting met de onbekende vrouw, waaraan hij de rest van zijn leven blijft denken. op die manier krijgt die gebeurtenis gelijk veel nadruk, waar de nadruk van die gebeurtenis in de roman vooral later komt als anton aan de vrouw blijkt te blijven denken. ik vraag me af hoe de strip leest als je het boek niet kent. de tekeningen zijn heel beeldend en vol emotie door kleurgebruik, door schaduwen, sterk spelen met het 'camerastandpunt'. in de strip zie ik op veel plekken een interpretatie van het verhaal van mulish. een verhaal met alleen tekst levert natuur...

dit boek van arthur japin heb ik in twee fasen gelezen. de eerste helft was een tijdje genoeg voor me. het onderwerp is erg gewelddadig en helaas nog steeds actueel, misschien dan niet zozeer in amerika als wel in afghanistan en syrië bijvoorbeeld. maar uiteindelijk heb ik toch verder gelezen en spijt heb ik er niet van. wat een imponerend boek over een zwaar mensenleven. ik moet zeggen dat ikzelf het onvoorstelbaar vond hoe je als kolonist zo volhardend kon zijn tegen de bewoners van het land. maar het waren andere tijden met andere denkbeelden. al die bizons ook die maar werden afgemaakt om de indianen te dwarsbomen. en dan te bedenken wat een problemen er nog steeds zijn in indianenreservaten. goodreads over de overgave scholieren.com over de overgave wikipedia over arthur japin japin op de dag van de literatuur 2015 uittreksel op de uittrekselbank van de bieb (voor leden)

ik ben altijd gefascineerd geweest door de griekse en romeinse mythen. misschien wel omdat ik met de bijbelverhalen ben opgevoed en meer van dat soort verhalen wilde leren kennen. els pelgrom presenteert deze verhalen als verklaringen die de mensen destijds verzonnen voor de fenomenen die ze niet begrepen. waar kwam de donder vandaan, of het onvoorspelbare weer. wie maakte de aarde. de mythen zijn een invulling van deze vragen met de goden en helden als antwoord op dit soort levensvragen. een heerlijke fantasiewereld vol avontuur. maar ook met veel verraad, oorlog en wreedheid. want de mens is niet vredelievend en ook dat moest verklaard worden. leesfeest over dit boek en andere zoals deze

het ene moment heeft anton medelijden met zichzelf en zijn saaie, koude en hongerige oorlogsleven en het volgende moment heeft hij pas echt reden om treurig te zijn. zo zijn we allemaal. op momenten dat we onszelf eigenlijk in onze handen moeten wrijven van geluk (soms relatief gezien, maar toch) zien we het niet tot we het niet meer hebben. daarna vindt anton nog veel geluksmomenten terug maar draagt hij een zwart gat mee in zijn hoofd waarin hij zichzelf soms helemaal verliest. gelukkig is het maar soms. eigenlijk is het een heel angstig persoon, zoals ieder mens is uit zelfbehoud. en pas als hij zijn angsten onder ogen ziet, stukje bij beetje, blijken die angsten minder erg te worden en te zijn dan hij ooit vreesde. stukje bij beetje ziet hij zijn geschiedenis onder ogen en past hij zijn leven daarop aan, eindigend bij een stukje opgelegd verzet van hemzelf tegen de atoombom. dan pas durft hij echt te leven. het verhaal is afgeschreven. de aanslag op goodreads recensie op trouw.nl e...

dit boek vliegt. het gaat door merg en been. het geeft je regelmatig kippenvel. wat een boek. het is zo intens. gelukkig leven wij in andere situaties dan de hoofdpersoon van het boek. afghanistan is voor de meesten van ons ver van ons bed. maar de levensfilosofie in dit boek raakt ons allemaal. en het wordt zo tergend herkenbaar verteld, genadeloos de vinger op de zere plek leggend. het legt onze berekenendheid bloot in al onze relaties. hadden wij ooit echte vrienden, of waren en zijn het slechts mensen die passen bij wat we willen; bij wat we willen bereiken, of bij hoe we willen overkomen, of bij hoe we ons willen voelen. het kippenvel staat al weer op mijn armen nu ik terugdenk aan het boek. zo schrijnend, zo mooi, zo ontroerend. er is heel veel over dit boek geschreven. blijkbaar raakte het andere mensen net zo veel. hieronder wat voorbeelden van informatie en samenvattingen over het boek. de vliegeraar op goodreads recensie op seventyeight.nl een samenvatting op wikipedia hotel ...

een boek dat je niet mag missen. indrukwekkend hoe dit boek al zoveel jaar staat als een huis. met als thema de cultuurverschillen tussen de 20e eeuw en de 13e eeuw blijft het boek actueel. wikipedia over dit boek verslag op scholieren.com goodreads over kruistocht in spijkerbroek

aanslagen in de buurt is niet leuk. bang zijn dan maar of gewoon doorgaan? natuurlijk gewoon doorgaan en ontwapen terroristen met je glimlach, met tolerantie, met behulpzaamheid en rechtvaardigheid, met positivisme. toch?

de eerste roman van jan wolkers. sinds ik die las is het voor mij allereerst een boek en daarna pas een kapsel. de roman maakt dus indruk, maar ik vond het geen leuk boek. het is knap hoe je meegezogen wordt in een ziekelijke geest in een vreselijke tijd, maar het zuigt mij te veel me in de somberheid van het leven. ik wil steeds roepen, man, pak jezelf eens aan. beheers je. en daartegenover staan weinig mooie beelden, die soms zo'n boek toch schoonheid geven. maar inmiddels weet ik ook dat een boek over tien jaar hele andere kanten van zijn verhaal aan je kan laten zien. dus over tien jaar lees ik het nog eens en wie weet lees ik dan schoonheid en kracht in het verhaal. goodreads over kort amerikaans de volkskrant over kort amerikaans dick matema over de verstripping van het boek

de novelle, de nacht der girondijnen, van j. presser was het boekenweekgeschenk van 1957. wat een fantastisch boek. nog steeds wordt het opnieuw uitgebracht. ik vind het een volwassen vervolg op oorlog zonder vrienden van evert hartman. net als oorlog zonder vrienden de nsb-kant laat zien, laat de nacht der girondijnen de foutejodenkant zien. de oorlog had zoveel kanten en als je je inleeft in het verhaal van mensen aan die kanten, valt er voor elke kant wel wat te zeggen. dat is beangstigend, want wat zouden wij doen in de oorlog. zouden wij wel dappere verzetsstrijders zijn, of zouden we denken dat de nieuwe - bezette - situatie permanent gaat voortduren en dat we ons moeten assimileren. of waar zouden we naartoe moeten vluchten? dit soort boeken zetten je aan het denken over je levensmoraal, je inzet voor de wereld en voor anderen, het tijdelijke van alles, en over de essentie van je leven. het is een novelle, dus een dunner boek, maar denk niet dat je dan snel klaar bent. het boek ...