milan hulsing maakte een stripversie van de aanslag en won er de prijs voor het beste stripalbum van 2015 mee. hij verbeeldt het beroemde boek van harry mulish in kleurrijke beelden die de emoties uit het boek treffend oproepen. hulsing volgt in zijn verstripping van het boek niet klakkeloos de roman. dit valt aan het begin van het boek gelijk op. hij begint niet met de aanslag maar met de opsluiting van anton in de cel en de ontmoeting met de onbekende vrouw, waaraan hij de rest van zijn leven blijft denken. op die manier krijgt die gebeurtenis gelijk veel nadruk, waar de nadruk van die gebeurtenis in de roman vooral later komt als anton aan de vrouw blijkt te blijven denken.ik vraag me af hoe de strip leest als je het boek niet kent. de tekeningen zijn heel beeldend en vol emotie door kleurgebruik, door schaduwen, sterk spelen met het 'camerastandpunt'. in de strip zie ik op veel plekken een interpretatie van het verhaal van mulish. een verhaal met alleen tekst levert natuurlijk veel open plekken voor een lezer om in te vullen wat betreft kleuren, vormen en details. in een strip zijn de kleuren en vormen ingevuld, maar door de selectie aan verhaalteksten die gebruikt zijn en door een herschikking van het verhaal uit de roman, levert de strip nieuwe open plekken voor de lezer. uit de illustratie op de kaft alleen al spreek zoveel emotie waar we een heel verhaal van kunnen maken. de roman en de strip kunnen elkaar op deze manier goed aanvullen, maar op zichzelf is het ook een indrukwekkend stripverhaal waarin nog veel uitdaging aan de lezer is overgelaten om los van het verhaal van mulish open plekken in te vullen, gestuurd door hulsings kleuren, vormen en selectie.
een ding is zeker. het boek leent zich voor steeds opnieuw lezen/kijken met alle subtiele tekens in de vormen, kleuren en composities.
blog milan hulsing
nrc over deze graphic novel
radio-uitzending over het boek
goodreads over deze versie van de aanslag
recensie op 8weekly
wikipedia over hulsing