onderstaand gedicht trof mij als het mooiste lied dat er bestaat om iemand ervan te weerhouden de dood te omarmen. de metafoor van de dood wordt hierin zo duidelijk afgetekend tegen de metafoor van het leven, en in dit geval de liefde, dat het overtuigt. koude zelfzucht tegenover warmte en troost. natuurlijk, niet iedereen heeft troost en liefde om zich heen, maar je weet niet wat nog komt en warmte hebben we allemaal in ons lichaam zitten. Gedicht: Frederik van Eeden – Ellen (fragment) Ellen, eerste zang (fragment) Waarom hebt Gij den Dood zoo lief, mijn Lief? Wel ben ik niet afgunstig, maar toch schijnt Mijn leevend hart m’Uw leevend schoon meer waard Dan Hij, die zwijgend en verteerend mint, Uw stem niet wil en niet Uw oogenlicht, Maar ’t arme lijf alleen, dat het geheel Vergaan moet voor zijn koude liefdevlam. – Hij zal Uw schoon niet sparen, weet het wel! Hij is zelfzuchtig, Hij ontziet U niet, – Wat zijn Uw zoete woorden Hem, Hij zal Bleek kussen Uwen lieven, rooden mond, Hij gee...