dutch marginal

foto door herman baas (delft op zondag) dit boekje schreef een buurman, dus dan moet je dat ook echt lezen. toch duurde het nog even. drukte kwam tussen de eerste helft van het boek en de tweede helft en dat terwijl het boek maar 65 pagina's telt. de eerste helft greep het boek me nog niet echt, maar de tweede helft maakte dat goed. het is een surreëel boekje dat je het gevoel geeft te dromen, zeker in het begin. daarna wordt het grijpbaarder en in de tweede helft begint de essentie van het leven en het boekje tot je door te dringen. het is een verhaal over liefde, pijn, een relatie, over diepte, jezelf blootgeven, voelen en genieten. voelen en genieten gaat zo vaak aan ons voorbij terwijl we alweer naar de volgende serie zappen, of onze facebookpagina checken. het boekje roept op tot het intens genieten en waarderen van een relatie door dik en dun heen want het leven is een golfbeweging. soms surfen we op de toppen van de golven en soms komen we er middenin terecht en gaan we bijn...

het vorige boek dat ik las van anna woltz, alaska, was zo heerlijk om te lezen dat ik niet kon wachten om tussen alle serieuze literatuur, snel nog een boek van haar te lezen. deze keer las ik honderd uur nacht en het is alweer zo'n heerlijk boek. goed opgebouwd, me steeds wat informatie gevend maar niet gelijk alles, me laten meeleven en bovendien, me new york echt voor me laten zien. de actuele thematiek van de orkaan sandy, een verliefde docent die je vader is, een fobie, het boek verveelt niet. voor je het weet heb je het uit. echt reuzeleuk. samenvatting op scholieren.com reviews op goodreads.com

#selfie van caja cazemier is niet mijn boek. op de achterkant van het boek staat: "een beangstigend realistisch boek. mirtes verhaal kan iedereen overkomen!" en zo is het maar net. het is beangstigend als je bedenkt dat je soms niet meer goed nadenkt en je laat meeslepen door gevoelens en lusten. pubers zeker zijn bezig met hun lusten, gevoelens en identiteitsontwikkeling en als je een boek als dit leest, kun je alleen maar hopen dat jouw pubers net een sprankje common sense hebben, waardoor hun gevoelens en lusten dan toch worden bedwongen. want dat ouders daar niet altijd een ondersteunende rol in kunnen spelen is duidelijk als je de puber-ouderrelatie kent. soms zijn ze toegankelijk en vertrouwen ze je, soms ook niet. en dat is ook natuurlijk. ze zijn zich aan het losmaken en die balans schommelt zo sterk. maar ja, dit boek. het gaf mee een naar gevoel. hopelijk is het voor veel pubers een leerzaam boek. want op het moment dat je puber jouw niet vertrouwt maar wel een boek...