dutch marginal

woutertje pieterse is samengesteld uit de ideeën van multatuli. hij verzamelde in ideeën allerlei essays en verhalen. het is wonderlijk te bedenken dat het dus niet als een boek geschreven is, maar uiteindelijk toch tot een boek kon worden gebundeld. het boek is erg belerend door de auctoriaal verteller, maar tegelijkertijd is het ook een werk van het fin de siècle met de beschrijving van de werkelijkheid, het zich bevrijden van het standenverschil, het springen van het verhaal van plek en tijd en met de humor en natuurlijk het open einde. wat er van woutertje terecht is gekomen laat multatuli aan ons over. we mogen er zelf over verderdromen zoals woutertje wat afdroomt in het verhaal. in september schreef martijn suurenbroek een leuk stukje over dit boek op neerlandistiek.nl.

özkan akyol schreef het volgende in een column in het ad : "dankzij boeken ontworstelde ik me aan een milieu dat een somber vooruitzicht bood. door het lezen van simon carmiggelt, willem elsschot en j.c. bloem wist ik gedachten en gevoelens die ik altijd had, maar nooit kon ontrafelen, op een begrijpelijke manier onder woorden te brengen - letterlijk. de literatuur bracht me in nieuwe onbekende werelden, die mijn horizon breder maakten, zodat ik leerde associëren en ontcijferen." wat een mooie reclame voor het lezen. wat formeler en saaier zeggen de schrijvers van nederlands in de onderbouw "verhalen zijn voor ons plezier geschreven en bedoeld om ons mee te nemen naar een wereld waarin meer kan en andere dingen gebeuren dan we gewend zijn, de wereld van fantasie." (bonset, de Boer, ekens 2015) lezen en het plezier in lezen houdt veel mensen, vooral docenten en uitgevers, bezig in deze tijd waarin we korte berichtjes op onze telefoons lezen, ondertiteling bij series ...

vorige week kwam christiaan weijts in nrc met een nieuw opinie over de literatuurlijst op de nederlandse scholen. eerder al kraakte hij die af. nu stelt hij dat hij het mis had, want het is nog veel erger allemaal. zijn oplossing is om literatuur los te weken uit de talen en te plaatsen bij de kunstvakken. dat klinkt mij als kunsthistorica en gesjeesde literatuurwetenschapper als muziek in de oren. fantastische combinatie die zeker gemaakt moet worden, maar literatuur heeft ook een plaats bij de talen nodig. literatuur is afhankelijk van taal, is taal en omdat docenten te druk zijn met de grammatica, spelling, schrijf- en leesvaardigheid om hun leerlingen klaar te stomen voor het examen, moet dat niet betekenen dat de literatuur er geen plaats in heeft. integreer de literatuur in je lessen zoals ze op een vrije school vaak doen. hans en monique hagen verzamelden gedichten over taal . ideaal om te gebruiken in je lessen. waarom altijd weer die saaie voorbeeldzinnetjes en niet gewoon elk...

de ontdekking van de hemel van harry mulisch is een wonderbaarlijk boek. soms overdone, soms fascinerend, soms leerzaam, soms grappig en soms mysterieus. het boek wekt ergernis op om de overduidelijke arrogantie van de intelligentsia die van dit boek afstraalt, maar ook bewondering om de verwevenheid van vele thema's en het uiteindelijk spannende, meeslepende verhaal. het boek laat je achter met een gevoel van mogelijkheden en mysteries, kennis en uitvindingen die nog wachten op ons. eigenlijk eindigt het boek met de verdoemenis van de aarde door het hemelrijk uitgestoten nu de duivel de overmacht heeft, maar gevoelsmatig bleef ik positief achter. natuurlijk het milieu, de oorlogen, de verregaande technologie, trump, zorgen hebben we wel. maar we hebben ook boeken vol kennis en historie, mysterie en dromen. nee, die verdoemenis moet nog maar een paar duizend jaar wachten. want dat leert het boek ons ook. de jaren vliegen voorbij. trailer van de film door jeroen krabbé reviews op go...

entre les murs van françois bégaudeau is een dagboek van een leraar voordat het dagboek van een loser bestond. het boek is een verslag van dagen op een school in het 19e arrondissement van parijs. leraren hebben het niet gemakkelijk op deze school met een groot deel leerlingen zonder frans als moedertaal en zonder motivatie om te leren. als aankomend docent is dit een boek dat relativeert als je je klassenmanagement niet gelijk op orde krijgt. als ervaren docent die het even niet ziet zitten is het een troost dat je niet de enige bent die eens slecht slaapt na een dagje lesgeven. opvallend vind ik het feit dat françois dit boek uitbracht in 2006 en dat de feiten die hij beschrijft voor een 'moeilijke' school als in die parijse wijk, eigenlijk nu op elke school aanwezig zijn. de oorzaak? smartphones, internet, vrijheid, disciplinegebrek, luxemaatschappij en vast nog een heel rijtje. aan leraren de uitdaging om met de tijd mee te gaan en leerlingen nog steeds net zoveel bij te br...

publieke werken van thomas rosenboom is een verademing na het beklemmende archibald strohalm. en toch loopt het met de twee hoofdpersonen in rosenbooms boek ook niet echt goed af. net als archibald gaan zij geheel of gedeeltelijk ten onder in isolatie en eigenwaan. ondertussen leren we heel wat over de geschiedenis van de turfstekers in drenthe, de bouw van het station en het victoria-hotel in amsterdam, de apotheek en over de volksverhuizingen aan het eind van de 19e eeuw naar amerika. goodreads over publieke werken wikipedia over dit boek dit boek op literatuurgeschiedenis.nl lezenvoordelijst over publieke werken verslagen op scholieren.com

caesarion is het eerste boek dat ik van tommy wieringa heb gelezen, of liever gezegd, geluisterd en ik vind het indrukwekkend. omdat de meesten joe speedboot beter vinden ben ik benieuwd naar dat boek ook. voor dit boek krijgt wieringa nogal wat kritiek over het 'bombastische' taalgebruik, over de vele metaforen en synoniemen, maar die maken het boek voor mij juist zo speciaal. het verhaal, over een moeder in de porno-industrie, over twee ouders die alleen met zichzelf bezig zijn, en vooral over een zoon die daaruit probeert op te rijzen, is mooi gevonden, maar niet speciaal mijn verhaal. de mooie zinnen, de structuur van het verhaal en de mooie woorden zijn echter de elementen van dit boek die precies passen bij het verhaal en het voor mij af maken. de combinatie van de erosieproblematiek aan de oostkust van engeland, gecombineerd met de erosie van het menselijk leven en de opgelegde erosie van het gebergte in panama zijn beeldend en aanvullend op elkaar en het verhaal. goodre...

dit boek vliegt. het gaat door merg en been. het geeft je regelmatig kippenvel. wat een boek. het is zo intens. gelukkig leven wij in andere situaties dan de hoofdpersoon van het boek. afghanistan is voor de meesten van ons ver van ons bed. maar de levensfilosofie in dit boek raakt ons allemaal. en het wordt zo tergend herkenbaar verteld, genadeloos de vinger op de zere plek leggend. het legt onze berekenendheid bloot in al onze relaties. hadden wij ooit echte vrienden, of waren en zijn het slechts mensen die passen bij wat we willen; bij wat we willen bereiken, of bij hoe we willen overkomen, of bij hoe we ons willen voelen. het kippenvel staat al weer op mijn armen nu ik terugdenk aan het boek. zo schrijnend, zo mooi, zo ontroerend. er is heel veel over dit boek geschreven. blijkbaar raakte het andere mensen net zo veel. hieronder wat voorbeelden van informatie en samenvattingen over het boek. de vliegeraar op goodreads recensie op seventyeight.nl een samenvatting op wikipedia hotel ...

een boek dat je niet mag missen. indrukwekkend hoe dit boek al zoveel jaar staat als een huis. met als thema de cultuurverschillen tussen de 20e eeuw en de 13e eeuw blijft het boek actueel. wikipedia over dit boek verslag op scholieren.com goodreads over kruistocht in spijkerbroek

eva raaff schreef een fascinerende trilogie over een fantasieland met veel kenmerken uit onze eigen wereld, gemengd met magie. dit is het eerste boek van de trilogie. het boek gaat over familie, liefde, vriendschap, anders zijn, een zoektocht naar de waarheid, een strijd tegen het kwaad. ideale kenmerken om een boek boeiend en spannend te maken, gemengd met ontspanning en moraal. de redactie van scholieren.com over het groene vuur goodreads over het boek

op hoop van zegen - het is een oude uitdrukking en het is een boek van herman heijermans, een toneelstuk om precies te zijn. het is heel ouderwets, in taalgebruik in elk geval, maar het raakt. heijermans heeft het heel beeldend beschreven, je ziet het toneelstuk voor je. het is drama ten top maar ook laat het zien dat in al het onrecht, drama, slachtoffers op zee, hopeloos streven naar beter, altijd een sprankje hoop te vinden is. hoop op een beter leven, hoop op voorspoed, hoop op wat plezier in plaats van lijden en armoede. ik zal nu heel anders in vissersdorpen rondlopen. de geschiedenis van zo'n vissersstreek is toch heel anders dan het stadse leven en plattelandsleven in die tijd. dit boek op literatuurgeschiedenis.nl wikipedia over op hoop van zegen schooltv over herman heijermans goodreads over op hoop van zegen

wat zo leuk is aan boeken lezen en erover praten is dat je de boeken beter en kritischer gaat lezen, maar vooral ook dat je leert uitdrukken wat je denkt, voelt en ervaart. dit kun je natuurlijk ook oefenen bij het luisteren van muziek, bij het bekijken van kunst of bij het bespreken van je favoriete games. maar we zullen altijd veel blijven lezen, je berichtjes op je telefoon, het nieuws, de ondertiteling bij je favoriete serie, de gebruiksaanwijzing van de nieuwste game of gameconsole, het recept dat je gaat maken voor je vrienden en natuurlijk de studieboeken die je wilt lezen voor de vakken die je interesseren. dan is het natuurlijk heel fijn en goed om vooral ook lezen te blijven oefenen. en doe je dat lezen dus meer, kritischer en aandachtiger, dan leer je zo jezelf, de wereld waarin je leeft en de anderen waarmee je over de teksten praat beter kennen. het geeft dus diepte aan de snelle wereld van nu. ga eens na wat je op een dag allemaal leest, zelfs als je dyslectisch bent, of ...

natuurlijk willen we graag dat leerlingen zo over het samenstellen van hun boekenlijsten denken; maar helaas, het is zuchten en kreunen ten top. en waarom? over dit onderwerp werd in januari in de kranten een kleine discussie gevoerd. moet je andere boeken op de lijst laten zetten of niet. zijn de lijsten dodend voor de leeslust? nu ben ik een grote positivist, dus ook hier zie ik meer mogelijkheden dan obstakels. ik moet bekennen dat ik zelf ook lange tijd een broertje dood had aan nederlandse literatuur voor volwassenen. heerlijk al die ongecompliceerde, positieve en humoristische jeugdliteratuur. ik ging met mijn kinderen mee en las wat zij lazen. maar nu zij toe zijn aan de boekenlijst, moet ik toch ook weer eens wat anders lezen. en na de eerste moeizame lezingen, lukt het me om ook die nederlandse volwassen literatuur weer te waarderen. ook jongeren zullen deze fase doorlopen. de één wat moeizamer dan de andere. het echte leven klopt aan hun deur en de boeken maken hun leefwereld...