Doorgaan naar hoofdcontent

Klagen en wijzen

Oei. We klagen zoveel en we wijzen naar anderen. Waarom? Ouders klagen over het schooladvies en cijfers van hun kinderen, patiënten klagen over fouten die zorgverleners maken, de politie en brandweer krijgen kritiek omdat ze niet perfect zijn ... Maar, we zijn toch geen machines? Denk eens na hoe vaak je jezelf wel niet vergist elke dag. We moeten het omdraaien en juist dankbaar zijn voor alles wat goed gaat. Meestal gaat het om klachten over mensen die handelen vanuit hun expertise, naar beste kunnen. Meer mag en kan je niet verwachten. Ik denk wel dat het de plicht is van iedereen om door te blijven leren en om mee te gaan met de tijd. Mensen veranderen onder invloed van alle nieuwe ontwikkelingen, maar laten we niet een stel zure, egocentrische klagers worden. Laten we vooral blijven zien wat er goed gaat en waar we echt wel blij om mogen zijn, en laten we ook naar onszelf kijken. Want ik vergis me elke dag wel eens, of vergeet even iets. Ik ben namelijk een mens.

Van Tryangle.be 

Populaire posts van deze blog

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

het museum van de onschuld

alleen de titel al van orhan pamuks boek, het museum van de onschuld, is zo mooi, zo sereen van uitstraling. het dikke boek is ook sereen. het is een heel langdradig en gedetailleerd verhaal eigenlijk, maar het leest niet zo. dit boek boeit je tot op de laatste letter. het is intens, het is indrukwekkend eenvoudig, het is gewoonweg fantastisch. deze schrijfkunstenaar weet de lezer mee te slepen door het boek in een traag tempo, het tempo van een bezoeker aan een museum, waarin zo veel verhalen zijn bij alle tentoongestelde voorwerpen, dat de bezoeker weken doet over alles in het museum zien. deze meesterlijke traagheid en de fatale levensloop van de hoofdpersoon ergert lezers soms. en zeker, op bepaalde momenten zou je wel willen ingrijpen en het boek een andere wending willen geven, maar je leest door en realiseert je hoe meesterlijk deze schrijver je meeneemt op zijn manier. radiouitzending (engelstalig) over dit boek het museum van de onschuld op goodreads recensie in vrij nederland...

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard