dutch marginal

Bron: uitgeverij Zwijsen het vervolg op koning van katoren, het boek dat de meesten wel kennen. in 2007 schreef terlouw het vervolg over katoren veertig jaar later. briljant verzonnen, al die steden waarin een maatschappelijke eigenschap is uitvergroot. het laat ons zien hoe absurd we vaak denken en doen als we eens even van een afstandje alles zouden kunnen bekijken. voor dat op een afstandje bekijken heeft terlouw koss opgevoerd, een geitenherder die zo snel mogelijk met school gestopt is. terlouw heeft in zijn vertrouwde stijl geschreven van duidelijke korte zinnen. heerlijk om te lezen voor kinderen. het einde komt alleen te snel. we zijn nog lang niet klaar met het boek. hoe zat het nu met die verloren zoon en hoe ging het verder met el ende. natuurlijk is dat ook het leuke aan boeken, dat ze geen afgesloten einde hebben, maar in dit geval bleef ik er toch wakker van liggen van spijt. er zat vast nog een mooi verhaal achter, dat ik nu moet missen. want een vervolg is er niet gekom...

het levende labyrint is het tweede deel van de-verborgen-universiteittrilogie.  het boek kwam heel traag op gang om daarna des te fascinerender te worden. ik vond het in de eerst helft van het boek ook moeilijker om me te identificeren met de hoofdpersoon. wel gaf het me te denken over het waarom en uiteindelijk is het misschien wel zo goed om eens niet zo hard in het verhaal meegesleept te worden. vaak scherpt het je zintuigen voor de omgeving en de diepere gedachten. nog steeds is de rode draad in het boek, de zoektocht naar de waarheid en of deze moet zegevieren of niet. alexa is in de spagaat van de werkelijkheid terecht gekomen doordat ze maga is. in dit deel vindt ze die waarheid ook in gebeurtenissen waarbij mensen gekwetst raken door de waarheid. ik kijk ernaar uit om het derde deel te lezen. het blijft een fascinerend verhaal die me stiekem doet dromen over diepere lagen in de werkelijkheid. recensies op goodreads.com een recensie op deleesfabriek.nl

wie kent dat gevoel niet, het gevoel nooit meer te kunnen slapen. de één kent het door het drukke leven, de ander door gepieker, of misschien wel door ziekte of pijn. het is een moedeloos gevoel. de mens kan niet zonder slapen. de titel van hermans boek vertelt ons daarom al veel over het overheersende gevoel in het boek. maar tegelijk is het ook heel bemoedigend. de hoofdpersoon alfred geeft niet op, geeft zich niet toe aan de moedeloosheid, aan de tegenslagen, pijn, vermoeidheid, muggen, vliegen, regen en kou. hij gaat door en komt weer thuis, geschonden en herboren. hij heeft zich bevrijd van het verlies van zijn vader dat op hem drukt vanaf de dood van zijn vader als hij zeven is. deze bevrijding wordt bekroond met twee manchetknopen met een meteorietsteen erin die zijn vader nog voor hem gekocht heeft. niet alleen heeft hij zichzelf bevrijd van de dood van zijn vader, ook zijn moeder deed dat tegelijkertijd door de knopen te geven voordat hij promoveert, voordat hij het leven dat ...