Lex Notebooms debuutroman De man met duizend gezichten is een boek over keuzes maken, over verhalen maken en over het leven dat je overkomt. Want laten we eerlijk zijn. We maken allemaal ons eigen verhaal om ons eigen leven heen en dat verhaal is voor ons de waarheid en het juiste pad. Dat is wat Trump doet, dat is wat Poetin doet. Dat is wat jij doet. Want een mens is geen mens zonder verhaal. Volgens Harari (Sapiens) zijn zo de religies ontstaan en ontstaan zo nu nog steeds nieuwe kringen van gelijkdenkenden. We zoeken houvast in de verhalen en we zoeken motivatie dat we goed bezig zijn. Trump zit gewoon in een heel ander verhaal dan ik zit. Poetin al helemaal. Hun verhaal is misschien wel hun eigen sprookje, terwijl mijn verhaal (zeker nu) toch meer een streekroman lijkt. Ze hebben sterke kaders geschapen die hun sprookje versterkt. Ze zijn zelf natuurlijk de held. Mijn streekroman daarentegen heeft op dit moment een dieptepunt en heeft niet zoveel vaart. Maar dat is een ander verha...
In mijn vorige blog vertelde ik over De zweetvoetenman van Annet Huizing en Margot Westermann. Het is een superleuk en leerzaam boek. Maar ik schreef nog niet dat het ook ideaal is om kinderen te leren debatteren. De voors en tegens worden tegen elkaar afgezet, argumenten worden uitgewisseld en recht wordt gesproken in meeslepende zaken. Toen het boek werd gepubliceerd (2017) was het vuurwerkverbod er nog niet, maar de discussie was er al wel. Maar niet alleen het vuurwerkdebat uit het boek kun je gebruiken, het vergismoorddebat, het hagelslagdebat, het terugstelen-van-je-eigen-fietsdebat ... En helpt het wel om te straffen of is mediation beter?