dutch marginal

  Ik las 'Een hogere liefde. Brieven aan een Duitse vriend.' van Albert Camus met een voorwoord van Bas Heijne. Camus staat erom bekend dat hij pleit voor nuance, begrip, inlevingsvermogen. Zelfs als het voor mensen is die echt, volgens zijn eigen normen en waarden, slechte dingen goedpraten. Dus we moeten Trump niet uitmaken voor gek, dictator, megalomaan en pestkop, maar we moeten toch proberen met hem in dialoog te blijven. Alleen zo ga je polarisatie en verdere vervreemding van elkaar tegen. Je mag zeker 'nee' zeggen tegen onrecht, maar stel zelf je persoonlijke grenzen en laat je niet meeslepen buiten die grenzen. Raak jezelf dus niet kwijt in een tijd waarin tegenstellingen extremer worden.

Mag ik hier wel iets over vinden? Dus het leesniveau van de Nederlandse leerlingen gaat er nog steeds niet op vooruit. Inmiddels zijn scholen een aantal jaar bezig om meer aandacht voor lezen te krijgen, maar ze moeten meer doen in hun lessen. Er moet ook veel lesstof worden meegegeven, maatschappelijke vorming (respect, seksuele voorlichting, verkeersvoorlichting, politiek en maatschappelijk inzicht) en ze moeten opgevoed worden (vinger opsteken voordat je praat, respect, netjes in de rij, stil zijn als het nodig is, netjes kleden, gezond eten en drinken). Van Gent Leest Je snapt het al. Lezen moet thuis beginnen en dat is waar het misgaat. Als taalcoördinator leerde ik hoe groot de invloed van school is ten opzichte van alle andere invloedsferen van jongeren en kinderen en dan weet je dat je zeker je best moet doen voor het aan het lezen krijgen van jongeren, maar dat je maar een kleine invloed heb ten opzichte van bijvoorbeeld het gezin. De meeste tijd brengen jongeren namelijk buit...

Oei. We klagen zoveel en we wijzen naar anderen. Waarom? Ouders klagen over het schooladvies en cijfers van hun kinderen, patiënten klagen over fouten die zorgverleners maken, de politie en brandweer krijgen kritiek omdat ze niet perfect zijn ... Maar, we zijn toch geen machines? Denk eens na hoe vaak je jezelf wel niet vergist elke dag. We moeten het omdraaien en juist dankbaar zijn voor alles wat goed gaat. Meestal gaat het om klachten over mensen die handelen vanuit hun expertise, naar beste kunnen. Meer mag en kan je niet verwachten. Ik denk wel dat het de plicht is van iedereen om door te blijven leren en om mee te gaan met de tijd. Mensen veranderen onder invloed van alle nieuwe ontwikkelingen, maar laten we niet een stel zure, egocentrische klagers worden. Laten we vooral blijven zien wat er goed gaat en waar we echt wel blij om mogen zijn, en laten we ook naar onszelf kijken. Want ik vergis me elke dag wel eens, of vergeet even iets. Ik ben namelijk een mens. Van Tryangle.be...

Wist je dat docenten gewoon vaak hele goede projectmanagers zijn? Er zijn zelfs instituten die trainingen projectmanagement aanbieden voor docenten. Vorig jaar schreef Vernieuwenderwijs over project-based learning . Het is een manier van lesgeven en coachen die steeds populairder wordt, op zoek naar de intrinsieke motivatie van leerlingen. Hieronder volgt een screenshot van het artikel van maart 2025 op Vernieuwenderwijs (door Maartje Damen). Er is geen docent in het voortgezet onderwijs, voor wie dit nieuw is of die hier al zeker een paar kenmerken van toepast. Toch is het lastig om als docent (als project manager) in een ander vakgebied aan de slag te gaan. Het beroep van docent wordt echt als een apart beroep gezien en alle vaardigheden en competenties die erbij horen, worden niet als overlappend met andere vakgebieden gezien. Enerzijds is dit positief. Ben je docent, dan kom je er niet snel meer weg, tenzij je andere taken binnen het onderwijs nastreeft: kwaliteitscoördinator, leer...

 Vraag je je wel eens af wat het belang van boeken lezen is, lees dan Morisaki's boekwinkel van Satoshi Yagisawa en je weet het (weer). Een boek geneest, geeft hoop, geeft raad, geeft troost, geeft keuzes, geeft leven en dood, geeft plezier, geeft ... In dit boek is het lezen van een boek als het praten met een therapeut. Ik moest gelijk denken aan The Novel Cure van Ella Berthoud en Susan Elderkin uit 2013. Daarin staat per 'ziekte' vermeld welk boek je goed als genezing zou kunnen lezen. Je denkt dan misschien, ja maar, zo werken films en series ook bij mij. En dan zeg ik ja, maar, voor een boek moet je veel actiever zijn, waardoor het effect uiteindelijk heel anders is. Voor je hersenen vraagt lezen meer energie, maar dat zorgt er tegelijk voor dat je je actiever voelt. Je kunt ook zelf de beelden erbij vormen, wat ook meer inspanning van je hersenen vraagt. Rob Steijger noemde nog andere verschillen in zijn blog uit 2019: boeken lezen vs tv-kijken. Na dit boek kom je in...

Waarom de film over Wolfgang Amadeus Mozart, Amadeus heet en niet Wolfie, dat is voor mij een raadsel. Maar vaststaat dat het een mooie film is. Het is inventief hoe historische feitjes met fictie zijn vermengd tot een aanstekelijk portret van een beroemde componist. Na de film zul je per se de feitjes over zijn leven willen opzoeken om meer over de man te weten te komen en je voegt ongetwijfeld wat composities van Wolfie toe aan je gelikete nummers. Er is gewoon nog heel veel niet bekend over Wolfie en daarom biedt het ruimte voor vrije invulling van de schrijver. De film is oorspronkelijk uit 1984 en is nu gerestaureerd. Het is een lange film die geen moment verveelt. Oorsprong van de film is een toneelstuk uit 1979, wat weer een variant was van een toneelstuk uit 1830. Deze film is een heerlijke mengeling van fictie, muziek, cultuur, thriller en romantiek. Het verhaal doet me me afvragen wie de Wolfie van deze tijd is. Is dat Kendrick Lamar, Lady Gaga, Rosalia of ...? En wanneer zul...

Kom ook naar Utrecht, vanavond om 19:30, de straat op voor solidariteit. Vandaag stond er een ingezonden brief in de krant waarin de schrijver reageerde op demonstranten en politici die vrezen voor omvolking. De schrijver bedenkt zich dat dat misschien nog niet zo slecht is als we zo onbeschaafd zijn dat we extreemrechts zoveel podium geven. Ook Diederik Samson schrijft over de protesten tegen azc's en refereert aan het Duitsland aan het einde van vorige eeuw. Toen escaleerde de demonstraties tegen azc's uiteindelijk in dode immigranten. Hij hoopt dat het hier niet zover komt totdat politici zich duidelijk gaan uitspreken en grenzen gaan trekken. Want we hebben vrijheid van meningsuiting, maar we hebben ook onze grondwet. In artikel 1 staat dat iedereen gelijk is in ons land, ook immigranten.

Laatst hoorde ik de term 'echt liberalisme'. Ook De Volkskrant publiceerde in april een essay over liberalisme en dat het op de schop zou moeten:  naar het Volkskrantartikel . Reden voor mij om mee eens goed te verdiepen in de term 'liberalisme'. Liberalisme is ontsprongen uit de emancipatie van de burger. Uitgangspunt is zoveel mogelijk vrijheid voor het individu ( aldus Wikipedia ). Tolerantie en vrijheid van meningsuiting horen erbij, en gelijkheid van individuën. Er zijn veel varianten van liberalisme. Het kan conservatief zijn (VVD), sociaal, progressief (D66), links, rechts. Maar met te veel nadruk op het individu kan je ook in de valkuil van de meritocratie (the American dream) vallen. Als je maar hard leert en werkt, dan krijg je wat je toekomt. Dat liberalisme gaat voorbij aan de gelijkheid voor iedereen. Want kun je verwachten dat een kind dat in een benadeelde omgeving opgroeit, hetzelfde weet te bereiken als het kind dat alles mee heeft? Puur op verdienste? ...

In 2010 lanceerde Louis Vuitton een campagne om het ambachtelijke van hun producten te promoten. Het waren mooie foto's van een handwerker aan het werk aan een tas, een schoen, een koffer ... Supermooie foto's die een onderschrijving waren voor ambachtelijk werken, zoals ook Maurits Dingeldein (ontwerper) altijd doet. Maar er kwam protest tegen deze campagne:  artikel op independent.co.uk . De organisatie die advertenties op hun waarheidsgehalte beoordeelt (ASA) oordeelde dat de reclames misleidend waren. Het meeste werk aan de producten gebeurt namelijk met naaimachines en niet met de hand en Louis Vuitton wilde niet bekend maken hoeveel werk dan nog echt handwerk is. Argument van LVMH (het bedrijf achter Louis Vuitton) was ook wel dat handnaaimachines toch ook onder handwerk vallen. Maar ze gaven ook de ASA wel gelijk, te meer ook omdat ze modellen voor de foto's gebruikten en er dus weinig authentieks aan was. Persoonlijk denk ik dat een afwisseling van handwerk en naai...

  Just read the last book of the YA-trilogy from Holly Jackson. It goes dark and though it made me feel depressed when Pippa Fitz-Amobi made a choice I would not recommend, it is fascinating how the story continues. This book is first of all a thriller, but it is also a coming-of-age novel, a battle in making choices and how they determine your future and the future of others. Netflix is getting a new season of this serie. It's a good way of getting youngsters to read again and profit from reading: reading skills, empathy, learn about goals and live, relax, share, empathize with others, focus ... So, if you did not yet read this series and you like thrillers with humor, but also serious life issues, start today with the first book. These books are real page turners.

Als niet-roker heb ik al veel peuken in handen gehad. De filters en de snuszakjes op straat en in de speeltuin gooi ik regelmatig weg. Weinig mensen weten hoe vervuilend die filters en zakjes zijn en wat als je kind zoiets opraapt en in zijn mond stopt? Iew. En gevaarlijk. Heb jij al de petitie voor geen filters getekend? Het schijnt namelijk helemaal niet uit te maken of een sigaret een filter heeft of niet. Ten minste, voor de roker. Voor het milieu maakt het dus veel uit. Op 20 april zetten het RIVM een rapport online:  Verbod op sigarettenfilters kan hoeveelheid microplastics in milieu verminderen . Diezelfde dag kwam de NOS met dit nieuwsbericht:  Gemeenten willen dat tabaksindustrie alle opruimkosten van peuken betaalt. Wist je dat er ook zakasbakken zijn voor onderweg en er zijn echt heel veel buitenasbakken. Waarom zie je ze dan zo weinig om je heen? Soms zie ik een peukenrooster (dat niet altijd goed onderhouden is) of een vuilnisbak met een asbak erin. Maar nog lang ...

Misschien heb je mijn post van gisteren ( Nooit meer docent (blog 1) ) gelezen, nooit meer docent. Het is een huilverhaal en eigenlijk hou ik daar niet van. Tijd voor wat zelfkritiek en een positiever toontje dus. Dat zure maakt niemand blij. Misschien was ik inderdaad geen geschikte docent. Ik voelde me vaak gemeen als ik streng moest zijn voor de orde en de resultaten. Dat geeft vast een bepaalde uitstraling als je je zo voelt, een uitstraling die niet altijd voor een goede match zorgt. Zelfspot was mijn oplossing, maar dat werkt natuurlijk niet goed bij leerlingen zonder humor en tja. Zelf had ik ook bijzonder weinig humor de laatste paar weken, dus daar weet ik alles van. En over mijn incourante cv en het niet uitgenodigd worden voor een sollicitatiegesprek? Ze weten niet wat ze missen. Ik ben echt een hele fijne medewerker en collega. Echt. Daarop is het niet misgegaan. Het was een gewoon een enorme schok en het is ook een grote verandering, maar kom op. Het kan zoveel erger. Dus ...