dutch marginal

iedereen weet nu natuurlijk dat deze post gaat over de heer van stand, olivier b. bommel, en tom poes, zijn kleine vriend, twee figuren die marten toonder in het leven riep met striptekeningen en teksten. deze strips verschenen oorspronkelijk in de krant. de drie verhalen in de bundel rook en zwavel op mijn pad zijn het lemland, de plamoen (of de gezichtenhandel), en het ontstoffen.  de steinz gids voor de wereldliteratuur noemt bommel wel een opvolger van don quichot, een naieve beer van stand die ten strijde trekt tegen misstanden. bommel heeft inderdaad iets weg van de held don quichot. het juiste willen doen, de overtuiging dat hij het juiste weet en tegelijk de onwetendheid en naieviteit zijn herkenbaar bij beiden. door de naieviteit en de onwetendheid kunnen de verhalen tergend zijn en tegelijk zijn het juweeltjes van rust in deze geprikkelde tijd. het ontstoffen uit 1961 komt erg modern over met het streven naar raw food en het loslaten van materie. het hoorde natuurlijk ook...

milan hulsing maakte een stripversie van de aanslag en won er de prijs voor het beste stripalbum van 2015 mee. hij verbeeldt het beroemde boek van harry mulish in kleurrijke beelden die de emoties uit het boek treffend oproepen. hulsing volgt in zijn verstripping van het boek niet klakkeloos de roman. dit valt aan het begin van het boek gelijk op. hij begint niet met de aanslag maar met de opsluiting van anton in de cel en de ontmoeting met de onbekende vrouw, waaraan hij de rest van zijn leven blijft denken. op die manier krijgt die gebeurtenis gelijk veel nadruk, waar de nadruk van die gebeurtenis in de roman vooral later komt als anton aan de vrouw blijkt te blijven denken. ik vraag me af hoe de strip leest als je het boek niet kent. de tekeningen zijn heel beeldend en vol emotie door kleurgebruik, door schaduwen, sterk spelen met het 'camerastandpunt'. in de strip zie ik op veel plekken een interpretatie van het verhaal van mulish. een verhaal met alleen tekst levert natuur...

dit is nog eens een strip. het is natuurlijk niet zomaar een strip maar een 'beeldroman'. met humor en drama is de grote zoektocht van de filosoof bertrand russell weergegeven. en denk niet dat ik alles zomaar begrijp wat in dit boek wordt beschreven en verbeeld. maar ik begrijp zeker meer dan na een wetenschappelijk boek over russell. en lees ik het nu nog een keer en zoek aanvullende informatie bij de delen die me even te ver of te snel gaan, dan ben ik heel wat wijzer. maar dit boek gaat ook over een gekweld leven van een groot denker, over zijn worsteling tussen carrière en persoonlijk geluk, over passies, waanzin en kleinzielige principes. en natuurlijk gaat het ook over mooie afbeeldingen met veel expressie, over de keuzes die je maakt als je aan een boek als dit werkt, over het mooie griekenland. wat een veelzijdig boek. om te hebben en steeds weer te lezen. goodreads over logicomix official website of logicomix (in het Engels)

wat zo leuk is aan boeken lezen en erover praten is dat je de boeken beter en kritischer gaat lezen, maar vooral ook dat je leert uitdrukken wat je denkt, voelt en ervaart. dit kun je natuurlijk ook oefenen bij het luisteren van muziek, bij het bekijken van kunst of bij het bespreken van je favoriete games. maar we zullen altijd veel blijven lezen, je berichtjes op je telefoon, het nieuws, de ondertiteling bij je favoriete serie, de gebruiksaanwijzing van de nieuwste game of gameconsole, het recept dat je gaat maken voor je vrienden en natuurlijk de studieboeken die je wilt lezen voor de vakken die je interesseren. dan is het natuurlijk heel fijn en goed om vooral ook lezen te blijven oefenen. en doe je dat lezen dus meer, kritischer en aandachtiger, dan leer je zo jezelf, de wereld waarin je leeft en de anderen waarmee je over de teksten praat beter kennen. het geeft dus diepte aan de snelle wereld van nu. ga eens na wat je op een dag allemaal leest, zelfs als je dyslectisch bent, of ...

nee, dit gaat niet over zuurkool, maar over de graphic novel 'kraut' van peter pontiac, oftewel peter pollmann. de novel is een biografie van zijn vader joop pollmann, die in 1978 verdween op curaçao. het boek is één lange brief aan zijn vader in de hoop dat hij, al schrijvend en tekenend, de oorzaak ontdekt van de verdwijning van zijn vader. was het zelfmoord of toch niet? het is een fantastisch boek, heel mooi getekend, maar heel vermoeiend om te lezen, door de geschreven letters en door de vele documenten die erin afgedrukt staan, waaronder ook handgeschreven gedichten van zijn vader. misschien is dat juist goed. je leest het boek daardoor langzaam en misschien met meer zorg dan je doorgaans een strip met tekst leest. over peter pontiac goodreads over kraut interview met nrc toen pontiac de marten toonderprijs kreeg