dutch marginal

Bron: uitgeverij Zwijsen het vervolg op koning van katoren, het boek dat de meesten wel kennen. in 2007 schreef terlouw het vervolg over katoren veertig jaar later. briljant verzonnen, al die steden waarin een maatschappelijke eigenschap is uitvergroot. het laat ons zien hoe absurd we vaak denken en doen als we eens even van een afstandje alles zouden kunnen bekijken. voor dat op een afstandje bekijken heeft terlouw koss opgevoerd, een geitenherder die zo snel mogelijk met school gestopt is. terlouw heeft in zijn vertrouwde stijl geschreven van duidelijke korte zinnen. heerlijk om te lezen voor kinderen. het einde komt alleen te snel. we zijn nog lang niet klaar met het boek. hoe zat het nu met die verloren zoon en hoe ging het verder met el ende. natuurlijk is dat ook het leuke aan boeken, dat ze geen afgesloten einde hebben, maar in dit geval bleef ik er toch wakker van liggen van spijt. er zat vast nog een mooi verhaal achter, dat ik nu moet missen. want een vervolg is er niet gekom...

ronja de roversdochter is zo bekend dat ik het kende en toch nooit gelezen had. wat een geluk dat het dit jaar het boek van 'geef een boek cadeau' was. tijd om dit boek aan mijzelf cadeau te doen. na pippi langkous, madike van het rode huis en bolderburen, sprookjes, weer heerlijk om te lezen. zo lekker ongecompliceerd en oprecht. je krijgt gelijk zin om naar buiten te gaan en te springen en te hopsen, de hele dag, lekker in de natuur. wikipedia over dit boek

veel gelezen over aidan chambers. de verhalenbundel dit is mijn dag is het eerste boek dat ik ook echt van hem lees. het is heel anders dan ik dacht. het zijn best sombere verhalen over het algemeen met een spatje humor erin, maar vooral veel realisme. de dialogen zijn leuk, de verhalen zijn fascinerend, maar om nu te zeggen dat ik uitkijk naar nog een boek, nee. ik ben nooit een echte realistische verhalenfan geweest. dan geef ik de voorkeur aan het bizarre van horowitz. maar ik ga zeker nog een ander boek proberen. wie weet verander ik nog van gedachten. een recensie op leesfeest.nl

deze man kan zo boeiend schrijven. twee delen van de sleedoorn-trilogie heb ik nu geluisterd en ik kan niet wachten tot ik het derde deel kan lezen. heerlijke historische spanning, met codes, geheime boodschappen, feitjes en weetjes en humor. een dodelijke combinatie dus, die je langer laat lezen in bed dan je plan was en die je toch nog even laat lezen, terwijl je eigenlijk moet studeren. het verhaal speelt zich af in londen, maar de schrijver is een canadees, een canadese onderzoeker nog wel. dat laat zich raden door de gedetailleerde kennis over gangbare geneesmiddelen in de 17e eeuw. het verhaal draait namelijk om een apotheek, de sleedoorn. deze trilogie is het debuut van kevin sands en leverde hem een lange rij prijzen op. naar de boekenwebsite van kevin sands een recensie op chicklit.nl een recensie op coolesuggesties.nl

superjuffie, kattensoep en nu villa fien. ik vind ze allemaal leuk. heerlijk ongecompliceerd en spannend. alles is zo rechtlijnig en duidelijk in de boeken van schotveld. we maken het leven veel te ingewikkeld, dat denk ik als ik haar boeken lees. en dan nog de leuke tekeningetjes van annet schaap erbij. het doet mij denken aan roald dahl en quentin blake. jacques vriens over villa fien janneke schotveld over villa fien

het kinderboekenweekgeschenk van 2017 is kattensoep van janneke schotveld. wil je eens even ongecompliceerd lezen, lees dan dit boekje. je leest het snel even tussendoor en het geeft je dat feelgood-gevoel dat je soms zo hard kunt gebruiken. het grappige van dit boekje is dat het bevolkt wordt door types zonder dat het  te fantastisch wordt. je kunt je voorstellen dat het in het echt toch ook bijna zo gebeurt. katten verdwijnen soms in bosjes tegelijk, slangenshows bestaan, kruidenmengers ook. in rotterdam loop ik tegenwoordig vaak langs zo'n chinees kruidenkabinet. wie weet wat een werkzame mengsels je daar kunt kopen. ik hou het bij mijn eigen mengsels tot nu toe, een beetje geelwortel, gember en kaneel door mijn ochtendthee. maar verder over het boekje. feel good dus, typisch en toch realistisch. heb je het nog ongelezen liggen thuis, lees het dan met de kerstdagen. het warme gevoel van saamhorigheid en daadkracht zal versterkt worden. en waarschijnlijk sta je daarna op om puddi...

team mortis is een geheime dienst van pubers. van den eynde maakt er leuke puberboeken van, maar toch hapert er af en toe wat bij het verhaal. waar de alex riderverhalen van horowitz mij onherroepelijk meeslepen blijf ik toch wat meer buiten het verhaal staan bij team mortis. de plots zijn spannend genoeg, het zijn de personages die je toch niet helemaal grijpen. maar wie weet ligt dat aan mij. tenslotte ben ik een volwassen lezer en identificeer ik me niet gemakkelijk meer met een puber van 15 of 16 jaar. kijk ook eens naar de recensies hieronder. een recensie op hebban.nl een recensie op kinderboeken.blog.nl

vergelding van tim bowler staat beschreven als een psychologische jeugdthriller. het boek is dan ook geschikt voor jeugd vanaf 13 jaar. het begin kwam op mij het meest eng over omdat je dan het minst kunt plaatsen wat er aan de hand is en vreest voor een slechte afloop voor de hoofdpersoon, maya. ik had daar even moeite om door te lezen, omdat het misschien ook een beetje te veel leek te wijzen op buitenaardse aanwezigheid van iets. achteraf waardeer ik dat vreemde begin des te meer, omdat het duidelijk maakt hoe we in onze hoofden al snel onverklaarbare zaken willen toeschrijven aan buitenaardsheid, terwijl de verklaring binnen ons bereik is. een stukje mysterie blijft behouden aan het eind. een ander pluspunt van het boek, want we moeten niet alles in het leven kunnen beredeneren en verklaren. vrijheid ligt nu juist in het onverklaarbare en gevoelsmatige deel van het leven. goodreads over vergelding of buried thunder naar de website van de schrijver (engels) lees-wijzer.be over verge...

kees de jongen vond ik altijd een saaie titel. maar steeds vaker kwam ik het boek tegen, zodat ik het uiteindelijk toch besloot te lezen. daar heb ik geen spijt van. wat een leuk, voor ons historisch, boek. thijssen heeft de fantasie van een knaap van 11 à 12 jaar goed weten te verwoorden. ik kan mij nog herinneren dat je als kind oneindig zulke gedachten had, maar niet eerder las ik ze zo uitgebreid in een boek. wat een heerlijke naïviteit. omdat het boek ook de historische tijd op een sprekende manier beschrijft heeft het boek voor ons een meerwaarde gekregen als historische roman, terwijl het eigenlijk een sociale en ontwikkelingsroman is. op lezenvoordelijst.nl op goodreads.com op de uittrekselbank van de bieb

ivo de wijs bewerkte de camera obscura in 2008 tot een leuk, leesbaar boek waarin de 19e eeuw in doorklinkt. nicolaas beets schreef het boek in 1839 onder het pseudoniem hildebrand. de originele versie is te vinden op  dbnl.org.  als je in die versie de voorbeschouwingen overslaat en bij de bekende verhalen begint, is het zeker leuk om het boek ook in zijn originele versie te proeven. maar mij paste de versie van de wijs beter. hij heeft de couleur locale weten te behouden. mij zul je snel horen zeggen dat de originele versie het best is, maar in dit geval is de originele versie interessant en de hedendaagse versie het best. misschien wat het leuk geweest een verhaal ook in oorspronkelijke versie op te nemen in de bewerking zodat iedereen die het boek leest toch ook een stukje van het taalgebruik in de 19e eeuw meekrijgt, maar die is online zo beschikbaar, dus of het echt nodig is? over bewerkingen gesproken, als ik denk aan de populariteit van boeken van dick laan en enid bly...

het vorige boek dat ik las van anna woltz, alaska, was zo heerlijk om te lezen dat ik niet kon wachten om tussen alle serieuze literatuur, snel nog een boek van haar te lezen. deze keer las ik honderd uur nacht en het is alweer zo'n heerlijk boek. goed opgebouwd, me steeds wat informatie gevend maar niet gelijk alles, me laten meeleven en bovendien, me new york echt voor me laten zien. de actuele thematiek van de orkaan sandy, een verliefde docent die je vader is, een fobie, het boek verveelt niet. voor je het weet heb je het uit. echt reuzeleuk. samenvatting op scholieren.com reviews op goodreads.com

simone van der vlugt is nu bekend om haar boeken voor young adults en volwassenen maar schrijf eerst voornamelijk jeugdliteratuur. bloedgeld is jeugdliteratuur, geschreven in 1996. ik heb inmiddels twee volwassen/ya-boeken van haar gelezen/geluisterd. deze waren niet onaardig, zeker niet haar boek over de historie van rotterdam in de oorlog (de lege stad), maar lyrisch ben ik er niet over. bloedgeld heeft hetzelfde als het boek over rotterdam, het is geschiedenis in een verhaal vervat. handig boek dus voor geschiedenis (over de voc, piraterij en armoede in die tijd). maar als je dat vergelijkt met de boeken van riordan, dan maakt vijftien jaar blijkbaar een wereld van verschil uit in de manier waarop wordt geschreven. de humor ontbreekt allereerst geheel en de dynamiek is matig. die geschiedenis, dat is echt de waarde van het boek voor mij. naar boekverslagen op scholieren.com op goodreads.com op lezenvoordelijst.nl

in kroonsz verkent kunst de grenzen tussen leven en dood op een spannende en intrigerende manier. ik las commentaar op het boek waarin men zich afvraagt of een young adult de filosofie in het boek wel kan bevatten. ditzelfde kwam bij mij op want het is een pittig boek. maar we moeten de jeugd niet onderschatten. als je bedenkt dat ze op die leeftijd ook tolkien kunnen lezen of de wereld van sofie, dan kan dit boek zeker heel inspirerend zijn. juist een boek als dit kan de jonge lezer optillen naar een hoger niveau, met de mengeling van historische en moderne thriller, filosofie, geschiedenis en fantasie. petje af voor kunst die zich enorm heeft ingespannen om wetenschap, kennis, filosofie en geschiedenis in onze moderne tijd te integreren. de overpeinzingen van wessel over leven en dood zijn bovendien een onderwerp waarmee zeker pubers soms intensief bezig zijn in die overgangsperiode van kind naar volwassene, naar eigen verantwoordelijk in alle onzekerheid. mooi. kroonsz op goodreads....

het hebzuchtgas, een sprookje voor jong en oud van jan terlouw is helemaal mijn boek. sprookjes en mythen laten altijd de essentie van het leven zien en dit sprookje gaat over onze toekomst, een groene wereld of een supernatte wereld waarin veel landen overstromen. het gaat over de opwarming van de aarde, over fossiele brandstoffen die toch echt vervangen moeten worden. natuurlijk heeft terlouw een mooie rol toebedeeld aan de jeugd en is de essentie in zijn boek dat ouders, ook al zijn ze nog zo hebzuchtig, toch altijd uiteindelijk alles doen voor hun kinderen. ze zien alleen lang niet altijd dat alles voor je kinderen doen niet inhoudt dat ze zoveel mogelijk geld moeten verdienen en succesvol moeten zijn, maar dat ze vooral liefde moeten geven en om de aarde moeten geven. heerlijk. was het maar echt zo en zagen mensen als trump dit ook maar zo. dit boek is weer zo goed opgezet. soms denk je: 'dit kennen we wel, dit is te voorspelbaar' en toch weet terlouw je te grijpen en te b...

dros weet de wereld van de griekse verhalen fantastisch tot leven te wekken in haar boek 'griekse mythen'. ze verwoordt en verbeeldt de bekende verhalen in een een meeslepend verhaal dat bij deze tijd past. oude verhalen in een nieuw jasje van woorden zonder dat ze de sfeer van het oude verliezen. die helden en goden lieten zich wel erg leiden door hun lusten en lasten zonder daarbij heel rationeel te zijn. elk verhaal is een leerzame les voor de trumps en wilders van nu om vooral onze gevoelens niet te laten overheersen en te blijven nadenken. we zijn nu toch wel verder dan een paar duizend jaar terug? voor alle lezers van de boeken van rick riordan is dit boek een must. het vormt een solide basis voor de avonturen van percy en consorten en vergroot het begrip en de herkenbaarheid. recensie door rein swart

#selfie van caja cazemier is niet mijn boek. op de achterkant van het boek staat: "een beangstigend realistisch boek. mirtes verhaal kan iedereen overkomen!" en zo is het maar net. het is beangstigend als je bedenkt dat je soms niet meer goed nadenkt en je laat meeslepen door gevoelens en lusten. pubers zeker zijn bezig met hun lusten, gevoelens en identiteitsontwikkeling en als je een boek als dit leest, kun je alleen maar hopen dat jouw pubers net een sprankje common sense hebben, waardoor hun gevoelens en lusten dan toch worden bedwongen. want dat ouders daar niet altijd een ondersteunende rol in kunnen spelen is duidelijk als je de puber-ouderrelatie kent. soms zijn ze toegankelijk en vertrouwen ze je, soms ook niet. en dat is ook natuurlijk. ze zijn zich aan het losmaken en die balans schommelt zo sterk. maar ja, dit boek. het gaf mee een naar gevoel. hopelijk is het voor veel pubers een leerzaam boek. want op het moment dat je puber jouw niet vertrouwt maar wel een boek...

lekker spannend, die boeken van mel wallis de vries. verrassend door de perspectiefwisseling. dit boek laat de spanningen op een school zien, een beetje zoals in 2c van mirjam mous. de ontwikkelingen in de klas zijn wel extreem. gelukkig maken we dat in het echt maar zelden mee. als locatie koos wallis de vries vlieland tijdens een storm. een mooie plek voor lekker griezelen. ik moest denken aan een serie die ik zag, trapped. dat speelde zich af op ijsland tijdens een sneeuwstorm. door de storm was een dorp, waar juist een lijk werd gevonden, geïsoleerd van de buitenwereld en moest het probleem van binnenuit worden opgelost.

eerder schreef ik al over dit onderwerp in deze post . nu kwam ik in wetenschappelijk onderzoek deze formeler geformuleerde redenen tegen: literaire vorming draagt bij tot de ontwikkeling van de persoonlijkheid van de leerlingen; literatuur zet leerlingen aan om te reflecteren over hun emoties, over verschillen, over de wereld, etc.; het literatuuronderwijs is de enige vorm van onderwijs waarbij een literair w erk beschouwd en bestudeerd wordt als een autonoom kunstwerk; het lezen van literatuur biedt mensen kennis en waarden die niet via cursussen of leeromgevingen verworven kunnen worden. tja. zo is het maar net. en het is nog eens heel leuk ook. wil je meer lezen over zulk formeel onderzoek naar literatuur, deze redenen komen uit een publicatie over literatuuronderwijs  op taalunieversum.org.

verzamel de liefde van bart moeyaert is een echt te zijn of niet boek met filosofische en gevoelige gedichten over liefde en afscheid. wat kun je er meer over zeggen. gedichten spreken voor iedereen anders, maar dat ze spreken, deze sieraadjes van moeyaert, dat staat als een paal boven water. goodreads over dit boek bart moeyaerts website youtube-filmpje van bart over deze bundel naar een interview op meandermagazine.net

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard