dutch marginal

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...

kees de jongen vond ik altijd een saaie titel. maar steeds vaker kwam ik het boek tegen, zodat ik het uiteindelijk toch besloot te lezen. daar heb ik geen spijt van. wat een leuk, voor ons historisch, boek. thijssen heeft de fantasie van een knaap van 11 à 12 jaar goed weten te verwoorden. ik kan mij nog herinneren dat je als kind oneindig zulke gedachten had, maar niet eerder las ik ze zo uitgebreid in een boek. wat een heerlijke naïviteit. omdat het boek ook de historische tijd op een sprekende manier beschrijft heeft het boek voor ons een meerwaarde gekregen als historische roman, terwijl het eigenlijk een sociale en ontwikkelingsroman is. op lezenvoordelijst.nl op goodreads.com op de uittrekselbank van de bieb

de greppel is de plek waar je kunt nadenken in het land van herkomst van de vrouw van de burgemeester van amsterdam, vlakbij haar geboortehuis. de greppel is ook de plek waar haar grootouders ooit gevonden werden na een afrekening. het wordt gesuggereerd en niet expliciet gemaakt, zoals veel in het boek. het boek zit vol filosofische overwegingen, over het bestaan, over dood en leven, over ouder worden, over het huwelijk, over overspel, over liefde, over de natuur, over het milieu ... het boek maakt ook veel niet expliciet; denkt de burgemeester werkelijk dat de ziel van zijn moeder in de lijster huist, dat zijn vader zijn moeder heeft vermoord, dat de broer van zijn vrouw haar minnaar heeft aangevallen ... dit boek zoemt na in je hoofd en in je bestaan, vooral als je getrouwd bent. want het huwelijk speelt toch wel de hoofdrol in dit boek. het huwelijk van de ouders van de burgemeester en het huwelijk van de burgemeester zelf. stel je voor dat je na dertig jaar huwelijk eigenlijk nog ...

in kroonsz verkent kunst de grenzen tussen leven en dood op een spannende en intrigerende manier. ik las commentaar op het boek waarin men zich afvraagt of een young adult de filosofie in het boek wel kan bevatten. ditzelfde kwam bij mij op want het is een pittig boek. maar we moeten de jeugd niet onderschatten. als je bedenkt dat ze op die leeftijd ook tolkien kunnen lezen of de wereld van sofie, dan kan dit boek zeker heel inspirerend zijn. juist een boek als dit kan de jonge lezer optillen naar een hoger niveau, met de mengeling van historische en moderne thriller, filosofie, geschiedenis en fantasie. petje af voor kunst die zich enorm heeft ingespannen om wetenschap, kennis, filosofie en geschiedenis in onze moderne tijd te integreren. de overpeinzingen van wessel over leven en dood zijn bovendien een onderwerp waarmee zeker pubers soms intensief bezig zijn in die overgangsperiode van kind naar volwassene, naar eigen verantwoordelijk in alle onzekerheid. mooi. kroonsz op goodreads....