dutch marginal

briljant, deze middeleeuwse toneelstukken, die, door toedoen van gerrit komrij, herleven tot moderne, poëtische en/of grappige toneelstukken. zo verrassend, hoe aansprekend deze toneelstukken nog steeds zijn. cambiumned over het middeleeuws toneel het tijdschrift literatuur over abele spelen literatuurgeschiedenis.nl over de abele spelen informatie op wikipedia

walter scott is beroemd als romantisch schrijver. hij was een voorbeeld voor de nederlandse romantici zoals bosboom-toussaint. ik heb dit boek geluisterd in nederlandse vertaling. deze boeken las ik altijd in het engels, maar de luisterbieb bood nu de gelegenheid om een engelse klassieker in gestolen uurtjes te luisteren, maar dan wel in het nederlands. het taalgebruik wringt wel, maar het verhaal blijft gelijk. wat mij opviel aan dit boek: ik ken ivanhoe van de televisieserie en ben dus gewend dat hij de hoofdpersoon is. eigenlijk is er in dit boek geen hoofdpersoon. we volgen misschien meer de twee vrouwen in het verhaal, rowena en rebecca, dan ivanhoe zelf. joden werden ook toen (het verhaal speelt in de middeleeuwen), als we scott moeten geloven, enorm negatief benaderd. dat dat na honderden jaren alsnog in een joodse vervolging door de nazi's eindigt is verbijsterend. kon dat nu echt in al die jaren niet genormaliseerd worden? leuke bijrol van robin hood en kameraden. meer ov...

ik had een moeizaam begin met dit boek, maar gaandeweg werd ik meegesleept en wilde ik meer leren over de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. het verhaal speelt namelijk in 1595, een onrustige tijd ten tijde van de spaanse overheersing, de geloofstwisten, stadhouderschap en meer. vooral ook leuk voor mij door de locatie waarop dit verhaal zich afspeelt, namelijk, de mooie stad delft. het boek is negentiende eeuws dus de stijl is niet snel en vlot zoals we nu gewend zijn, maar eenmaal gegrepen door het verhaal, kom je heerlijk tot rust en leef je mee met een paar mensen in de 16e eeuw. een verslag op scholieren.com naar het boek op dbnl.org over bosboom-toussaint op wikipedia

max havelaar is oneindig besproken en bekend van het fairtrade-merk. wat ik vergeten was was de gelaagdheid en het fictieve experiment van multatuli. natuurlijk wist ik nog wel dat er lagen in het verhaal zaten, maar het moderne karakter ervan was me niet bijgebleven. wat 20ste eeuwse schrijvers voor mij leken toe te voegen aan het post-structuralisme, was eigenlijk gewoon een moderniseren van de experimenten van multatuli. we denken altijd dat we meer weten en kunnen dan vroeger, maar is dat zo. als je bedenkt wat een werk leonardo da vinci verzette, of dante, zonder alle moderne hulpmiddelen, dan kunnen wij eigenlijk maar heel weinig.  wij hebben ook zo veel minder tijd doordat we zoveel binnenkrijgen aan informatie, prikkels en vermaak, waar we eigenlijk niets aan hebben. brieven met de hand schrijven, kunnen we ons niet meer voorstellen, gewend als we zijn aan gemakkelijk kunnen herschrijven, kunnen telefoneren, snel kunnen reizen en natuurlijk even kunnen appen of e-mailen. de...

woutertje pieterse is samengesteld uit de ideeën van multatuli. hij verzamelde in ideeën allerlei essays en verhalen. het is wonderlijk te bedenken dat het dus niet als een boek geschreven is, maar uiteindelijk toch tot een boek kon worden gebundeld. het boek is erg belerend door de auctoriaal verteller, maar tegelijkertijd is het ook een werk van het fin de siècle met de beschrijving van de werkelijkheid, het zich bevrijden van het standenverschil, het springen van het verhaal van plek en tijd en met de humor en natuurlijk het open einde. wat er van woutertje terecht is gekomen laat multatuli aan ons over. we mogen er zelf over verderdromen zoals woutertje wat afdroomt in het verhaal. in september schreef martijn suurenbroek een leuk stukje over dit boek op neerlandistiek.nl.

ivo de wijs bewerkte de camera obscura in 2008 tot een leuk, leesbaar boek waarin de 19e eeuw in doorklinkt. nicolaas beets schreef het boek in 1839 onder het pseudoniem hildebrand. de originele versie is te vinden op  dbnl.org.  als je in die versie de voorbeschouwingen overslaat en bij de bekende verhalen begint, is het zeker leuk om het boek ook in zijn originele versie te proeven. maar mij paste de versie van de wijs beter. hij heeft de couleur locale weten te behouden. mij zul je snel horen zeggen dat de originele versie het best is, maar in dit geval is de originele versie interessant en de hedendaagse versie het best. misschien wat het leuk geweest een verhaal ook in oorspronkelijke versie op te nemen in de bewerking zodat iedereen die het boek leest toch ook een stukje van het taalgebruik in de 19e eeuw meekrijgt, maar die is online zo beschikbaar, dus of het echt nodig is? over bewerkingen gesproken, als ik denk aan de populariteit van boeken van dick laan en enid bly...

mariken blijkt gewoon een universeel meisje te zijn dat nog steeds rondloopt, een puber die misleid wordt door een meer ervaren persoon. ze wordt verleid om te genieten van het leven, zich geen zorgen te maken over misdaad of ondeugd. ik stel me zo een meisje voor in deze tijd, die lekker los leeft, drugs en drank gebruikt, anderen overhaalt om daarin mee te gaan, maar uiteindelijk inziet dat zo een leven lang te leven, geen bevrediging geeft. de wroeging komt en daarmee de verlossing. dagelijks gebeurt dit verhaal opnieuw. vrouwen en natuurlijk ook mannen vinden verlossing uit een losbandig leven (denk maar aan eus van özkan akyol) door zich te bekeren tot een geloof, door vrijwilligerswerk te gaan doen, door nuttig werk te gaan doen, door te gaan scheppen en creëren en de wereld te verrijken met mooie kunstwerken of boeken, door te zorgen dat anderen niet in dezelfde valkuil trappen. wat er nodig is om in die valkuil te trappen? soms niets, soms een tegenslag zoals bij mariken, soms ...