dutch marginal

ivanov is een verrassende roman. soms met erg filosofische uitwijdingen die je twee keer leest, soms met meeslepende stukken die je pagina na pagina doen omslaan. uiteindelijk blijf je achter met een gevoel van rust. het gaat niet om ambitie en het nastreven van dromen, het leven gaat om rust, warmte en kleine dingen. door dit boek zien we hoe wij mensen elkaar gek kunnen maken, hoe we onszelf en onze waarden dan soms kwijtraken, hoe we vergeten wat we echt willen. dit boek laat ook zien hoe anders we zijn als jong volwassene en als veertiger. het leven laat ons kanten kiezen die ons leiden naar wie we worden. we kunnen niet blijven wie we waren. onze normen en waarden blijven evolueren. uiteindelijk geloven de meesten in zichzelf. naar de samenvatting op de uittrekselbank van de bieb goodreads over ivanov scholieren.com over ivanov

hype dacht ik, die gedichten van tim hofman. zijn youtube-video's zijn leuk maar grof, zijn gedichten kunnen hooguit gemakkelijk zijn. mijn verbazing was dus groot toen ik het boekje van de bieb leende doorbladerde en echt begon te lezen. wat een inventieve woordspelingen en grappige filosofieën. ideaal om voor de nederlandse lessen te gebruiken. humoristisch, creatief, soms grof, maar dat vinden scholieren juist leuk, inventief. ik kan het dus alle docenten nederlands in elk geval aanraden. wat een creatieve man is dit. mijn selectie van gedichten om in de klas te gebruiken: dag depressie! (l)even doodsangst kadoodje kim feuthanasie (v)lucht zijzoenen dit boek op goodreads samenvatting op scholieren.com (met linkjes naar recensies)

malva, een dochter met een waterhoofd, in de vergetelheid geraakt bij dichter pablo neruda . hagar heeft daarbij een moeilijk onderwerp tot hoofdpersoon van haar roman gemaakt, een zwaar gehandicapt kind, een slecht huwelijk, beroemdheid, egocentrisme, daar draait haar boek om. vragen die in het boek impliciet worden gesteld zijn vragen naar hoe je om moet gaan met het ouderschap als het je belemmert in je carrière, als het niet iets levert waarmee je kunt prijken en waarover je kunt opscheppen. terwijl het vroeger vanzelfsprekend was om kinderen te krijgen en voor je gezin te zorgen zijn we steeds individueler geworden en blijven nu al heel veel meer mensen single omdat ook een vaste relatie hebben ons al te veel in onze vrijheid beperkt. net nog zag ik een filmpje van herman pleij waarin hij uitlegt dat geluk betekent om keuzevrijheid te hebben. die keuzes worden beperkter met partners, nog meer met kinderen en nog meer met een kind dat veel zorg nodig blijft hebben. gedurfd en mooi...

een koude naam voor een warm boek. heerlijk ontroerend, met boodschap, kennis en filosofie, om in een adem uit te lezen. dat angst een slechte leidraad is krijgt in dit boek de toevoeging dat voorzichtig zijn en voorbereid zijn zeker niet schaadt en in gevallen zelfs essentieel is, maar angst moet je niet beheersen en tegenhouden. er blijft geen leven over namelijk en leven is toch wel het belangrijkste. goodreads over dit veel-sterrenboek bas maliepaard geeft zijn mening alaska op anna's website

wat een mooi en leerzaam boek over de islam is het huis van de moskee. je krijgt iraanse cultuur mee die anders niet snel bekend zou worden. ik las dat komrij en pam moeite met het boek hadden, toen het uitkwam. het boek zou onvermijdelijke radicale van de islam aantonen. we zouden dat allemaal niet willen weten. bovendien vonden ze het een simpel boek, een pietje bell-verhaal. zo kan ik het absoluut niet zien, maar tijden zijn inmiddels ook al weer veranderd. we moeten de islam wel accepteren en integreren en begrip ervan zal ons het gemakkelijker maken. de vreedzame aga djan is een mooi voorbeeld van het rustige en poëtische karakter van de islam die de boventoon moet voeren. de radicalisering moeten we tegen zien te houden. op de uittrekselbank van de bieb (voor abonnees) verslag op scholieren.com

tongkat, de titel is mysterieus, maar niet aantrekkelijk en zo bleek ook dit boek voor mij te zijn. stilistisch is het meesterlijk, dus de prijzen zijn hem gegund, maar wat een naar gevoel houd je over aan dit boek. het is ongrijpbaar, vies, gewelddadig, deprimerend ... het kan zijn dat dit boek juist heel effectief is om ons weer met beide benen in onze eigen wereld te zetten, het kan zijn dat een figuur als trump, na het lezen van een boek als dit, eindelijk het nut van het klimaat redden inziet, maar ik denk dat figuren als trump deze boeken op de brandstapel gooien. goodreads over tongkat twee verslagen op scholieren.com

voor wie nootebooms reisverhalen kent is dit boek een openbaring. het begin viel me zwaar. de thematiek is zwaar. zelfmoord, chaos, eenzaamheid, de meningen verschillen. zeker in het begin wordt de nadruk op de zelfmoord gelegd. maar gaandeweg wende ik aan het anders zijn van het boek en ging ik het waarderen als een mooi nooteboom-geheel. de observaties zijn gelijk aan die in de reisverhalen en je krijgt een warm gevoel naar het leven toe. samenvattingen op scholieren.com lezenvoordelijst.nl over rituelen op literatuurgeschiedenis.nl

de greppel is de plek waar je kunt nadenken in het land van herkomst van de vrouw van de burgemeester van amsterdam, vlakbij haar geboortehuis. de greppel is ook de plek waar haar grootouders ooit gevonden werden na een afrekening. het wordt gesuggereerd en niet expliciet gemaakt, zoals veel in het boek. het boek zit vol filosofische overwegingen, over het bestaan, over dood en leven, over ouder worden, over het huwelijk, over overspel, over liefde, over de natuur, over het milieu ... het boek maakt ook veel niet expliciet; denkt de burgemeester werkelijk dat de ziel van zijn moeder in de lijster huist, dat zijn vader zijn moeder heeft vermoord, dat de broer van zijn vrouw haar minnaar heeft aangevallen ... dit boek zoemt na in je hoofd en in je bestaan, vooral als je getrouwd bent. want het huwelijk speelt toch wel de hoofdrol in dit boek. het huwelijk van de ouders van de burgemeester en het huwelijk van de burgemeester zelf. stel je voor dat je na dertig jaar huwelijk eigenlijk nog ...

in kroonsz verkent kunst de grenzen tussen leven en dood op een spannende en intrigerende manier. ik las commentaar op het boek waarin men zich afvraagt of een young adult de filosofie in het boek wel kan bevatten. ditzelfde kwam bij mij op want het is een pittig boek. maar we moeten de jeugd niet onderschatten. als je bedenkt dat ze op die leeftijd ook tolkien kunnen lezen of de wereld van sofie, dan kan dit boek zeker heel inspirerend zijn. juist een boek als dit kan de jonge lezer optillen naar een hoger niveau, met de mengeling van historische en moderne thriller, filosofie, geschiedenis en fantasie. petje af voor kunst die zich enorm heeft ingespannen om wetenschap, kennis, filosofie en geschiedenis in onze moderne tijd te integreren. de overpeinzingen van wessel over leven en dood zijn bovendien een onderwerp waarmee zeker pubers soms intensief bezig zijn in die overgangsperiode van kind naar volwassene, naar eigen verantwoordelijk in alle onzekerheid. mooi. kroonsz op goodreads....

grunberg schreef met de man zonder ziekte een heerlijke fatalistische roman. vanaf het begin is het de lezer duidelijk dat het met sam niet goed gaat aflopen. hij gaat zijn ondergang willens en wetens tegemoet, een eline vere van de 21ste eeuw. nee, dat laatste gaat niet echt op. sam blijft actief en bezig terwijl eline totaal passief was in haar fatalisme. grunberg laat ons de vervreemding voelen die je kan overkomen als je je vaste structuur kwijt bent, als gebeurtenissen grip krijgen op de regelmaat en voorspelbaarheid die je gewend bent. na het lezen van dit boek besef je eens te meer, dat je leven niet is zoals het is, maar dat het nu is wat het is en morgen misschien iets heel anders. nachtmerries liggen op de loer, een auto-ongeluk, een hersenbloeding, een natuurramp, een kernramp en wat doen we dan, wat kunnen we dan, wat zijn we dan nog. weten we zelf dan nog wel wie of wat we zijn ... een recensie op trouw.nl een boekverslag op scholieren.com een vlogboek over deze grunberg

het hebzuchtgas, een sprookje voor jong en oud van jan terlouw is helemaal mijn boek. sprookjes en mythen laten altijd de essentie van het leven zien en dit sprookje gaat over onze toekomst, een groene wereld of een supernatte wereld waarin veel landen overstromen. het gaat over de opwarming van de aarde, over fossiele brandstoffen die toch echt vervangen moeten worden. natuurlijk heeft terlouw een mooie rol toebedeeld aan de jeugd en is de essentie in zijn boek dat ouders, ook al zijn ze nog zo hebzuchtig, toch altijd uiteindelijk alles doen voor hun kinderen. ze zien alleen lang niet altijd dat alles voor je kinderen doen niet inhoudt dat ze zoveel mogelijk geld moeten verdienen en succesvol moeten zijn, maar dat ze vooral liefde moeten geven en om de aarde moeten geven. heerlijk. was het maar echt zo en zagen mensen als trump dit ook maar zo. dit boek is weer zo goed opgezet. soms denk je: 'dit kennen we wel, dit is te voorspelbaar' en toch weet terlouw je te grijpen en te b...

suezkade van jan siebelink is een verademing na het beklemmende knielen op een bed violen. toch loopt het ook met deze hoofdpersoon niet goed af en dat heb je al door op de eerste pagina van het boek. natuurlijk hoop je ook niet te veel op een goede afloop als je siebelink kent. het boek bevat veel intertekstuele verwijzingen naar franse literatuur en naar franse filosofen. daarmee is het boek voor frans-liefhebbers een must om te lezen. de schoolcultuur wordt vanuit de visie van de typische marc cordesius, docent frans, beschreven. hij is docent frans om regelmaat in zijn leven te creëren. geld heeft hij niet nodig. hij geeft gedreven les op hoog niveau, waar veel andere docenten het niveau laten zakken. slechte cijfers betekent een slechte docent. niemand wil op dit manier aan de schandpaal genageld worden tijdens de rapportenvergadering, niemand behalve de docent duits. hij wordt steeds genadeloos afgemaakt door zijn collega's onder aanvoering van de conrector. naast de liefde v...

de ontdekking van de hemel van harry mulisch is een wonderbaarlijk boek. soms overdone, soms fascinerend, soms leerzaam, soms grappig en soms mysterieus. het boek wekt ergernis op om de overduidelijke arrogantie van de intelligentsia die van dit boek afstraalt, maar ook bewondering om de verwevenheid van vele thema's en het uiteindelijk spannende, meeslepende verhaal. het boek laat je achter met een gevoel van mogelijkheden en mysteries, kennis en uitvindingen die nog wachten op ons. eigenlijk eindigt het boek met de verdoemenis van de aarde door het hemelrijk uitgestoten nu de duivel de overmacht heeft, maar gevoelsmatig bleef ik positief achter. natuurlijk het milieu, de oorlogen, de verregaande technologie, trump, zorgen hebben we wel. maar we hebben ook boeken vol kennis en historie, mysterie en dromen. nee, die verdoemenis moet nog maar een paar duizend jaar wachten. want dat leert het boek ons ook. de jaren vliegen voorbij. trailer van de film door jeroen krabbé reviews op go...

hoe vaak horen we het tegenwoordig niet, waarom zouden we lezen, boeken zijn saai en sloom. toch kun je veel leren van boeken. the school of life maakte daar een filmpje over. literatuur = een tijdbespaarder want het simuleert de werkelijkheid. zo hoef je veel situaties niet zelf mee te maken, maar haal je je kennis en ervaringen uit boeken. literatuur maakt je aardiger omdat je er inlevingsvermogen van krijgt. literatuur en lezen zijn een medicijn voor eenzaamheid en vormen de kaarten tot onszelf literatuur bereidt je voor op mislukkingen (therapie). je leest over de levens van anderen die ook niet over rozen gaan. tja. ik denk dat ze gelijk hebben. ik moet gelijk denken aan 'the novel cure' van ella berthoud en susan elderkin. ik vind het een inventief boek en speelde ooit zelf met het idee zoiets voor kinderen te schrijven (maar verder dan een idee en wat aantekeningen kwam ik niet). ken je het boek niet? er is ook een website die je kan helpen: een literatuurapotheek . bet...

archibald strohalm las ik toen ik 22 was en vond ik een prachtig boek. nu ik 46 ben, las ik het opnieuw en vond ik het niet veel. natuurlijk het boek staat vol inventieve passages, maar als roman stelt het me teleur. het lijkt een samenraapsel van hersenspinsels en een ideeëngolf, een inspiratiebron voor de filosofen, psychiaters en dichters onder ons. ik lees het gewoon over ruim twintig jaar nog eens. wie weet hoe ik er dan over denk. zo zie je maar dat je oordeel heel sterk van je referentiekader afhangt. in het uittreksel op de uittrekselbank van de bieb wordt het een experimentele roman genoemd en dat is het zeker. het is een gelaagd boek dat chaotisch leest. het belang dat strohalm in het boek hecht aan de weg van het lachen, tegenover de doemprediking van de poppenspeler, deed mij sterk denken aan umberto eco's de naam van de roos, waarin het geschrift over de lach (het tweede deel van de poetica van aristoteles) wordt gezocht, begeerd en gehaat in een abdij die geteisterd ...

i.m. ischa meijer, in memoriam, in margine, I'am, een veelzijdige titel voor een veelzijdig boek. het is niet zomaar een geschiedenis van een liefde, het is een levensfilosofie, een mijmering over de waarom van zoveel, van verslaving, van liefde, van verbondenheid, van rouw, jaloezie en meer. het is een roman, een verhaal van wat had kunnen zijn, wat misschien wel was of gewenst was, van leven en sterven, van liefde en dood. connie palmen verklaart zichzelf in vn reviews op goodreads het interview van ischa met connie op vpro (kies aflevering 5, op 36 minuten) uittreksel op de uittrekselbank voor biebleden verslagen op scholieren.com

ik ben een behoorlijk nuchter persoon, gevoelig, maar nuchter. waarom hoort daar dan toch een belangstelling en gevoelens bij voor mooie ontwerpen, literatuur en kunst. ik vind geld niet belangrijk alleen nuttig tot op zekere hoogte, draag het liefst afgeragde spijkerbroeken, al vele malen versteld, maar waarom zijn mooie dingen dan wel belangrijk voor me. tijd voor onderzoek. waarom bestaat kunst op de school of art het filmpje van de school of art wijst op vijf belangrijke elementen van kunst. kunst geeft hoop in een tijd van mindere dingen als oorlog, lelijkheid, verdriet ... kunst leert ons dat pijn en verdriet voelen gewoon is. we worden niet gek, we voelen wat iedereen wel eens voelt, maar verborgen houdt, behalve in kunst en literatuur. kunst brengt balans in ons leven. het compenseert gevoelens waaraan het ons ontbreekt. kunst helpt ons waarderen wat goed en mooi is. het zet schijnwerpers op dingen die het waard zijn gezien te worden. (zelf leggen we ook mooie momenten vast op ...

in nrcweekend van 16/17 april 2016 las ik met aandacht en verwondering het artikel over een vermeend nieuw portret van spinoza. misschien het enige dat tijdens zijn leven is geschilderd. maar nadat het portret op de tefaf aanwezig was met een prijskaartje van 1,75 miljoen euro, is het inmiddels in opspraak geraakt. er is onduidelijkheid over de datering en de toeschrijving van het schilderij en daarmee is er ook onduidelijkheid of het een live portret is of niet. experts geven ontwijkende antwoorden of onthouden zich van antwoorden zonder duidelijke reden. wat moeten we hiervan denken. een vervalsingsschandaal in aanloop, een concurrentiestrijd in de wereld van kunstexperts of desinteresse? dit verhaal krijgt vast nog een vervolg. intussen reageren verschillende mensen al naar aanleiding van het nrc-artikel of naar aanleiding van de lopende discussie. het spinoza-blog dat eerst blij was met de ontdekking, trok zijn enthousiasme begin april terug met deze blog:  kaddisj voor een ...

lezend over leefwerelden van jongeren, lees ik dat zij zichzelf bij hun identiteitsontwikkeling moeten plaatsen in discursieve praktijken (haste), dat ze eenheid moeten aanbrengen in hun levensverhaal (seth) alles is dus een verhaal waarin wij de personages zijn. worden we geschreven of treden we op tegen de schrijver en leven we ons eigen levensverhaal. dit is de kern van de filosofie. connie palmen schreef er haar debuut de wetten  over. zouden daarom zoveel mensen schrijven of willen schrijven? omdat je als je schrijft nog enigszins het idee hebt het verhaal te kunnen bepalen waar dit je in je eigen leven niet lukt? lezen voor de lijst over de wetten goodreads over de wetten 25 jaar de wetten op dwdd uittreksel op de bieb-uittrekselbank (voor leden)

aanslagen in de buurt is niet leuk. bang zijn dan maar of gewoon doorgaan? natuurlijk gewoon doorgaan en ontwapen terroristen met je glimlach, met tolerantie, met behulpzaamheid en rechtvaardigheid, met positivisme. toch?