Doorgaan naar hoofdcontent

Echt liberalisme


Laatst hoorde ik de term 'echt liberalisme'. Ook De Volkskrant publiceerde in april een essay over liberalisme en dat het op de schop zou moeten: naar het Volkskrantartikel. Reden voor mij om mee eens goed te verdiepen in de term 'liberalisme'. Liberalisme is ontsprongen uit de emancipatie van de burger. Uitgangspunt is zoveel mogelijk vrijheid voor het individu (aldus Wikipedia). Tolerantie en vrijheid van meningsuiting horen erbij, en gelijkheid van individuën.

Er zijn veel varianten van liberalisme. Het kan conservatief zijn (VVD), sociaal, progressief (D66), links, rechts. Maar met te veel nadruk op het individu kan je ook in de valkuil van de meritocratie (the American dream) vallen. Als je maar hard leert en werkt, dan krijg je wat je toekomt. Dat liberalisme gaat voorbij aan de gelijkheid voor iedereen. Want kun je verwachten dat een kind dat in een benadeelde omgeving opgroeit, hetzelfde weet te bereiken als het kind dat alles mee heeft? Puur op verdienste? Het kan als het om een heel krachtig individu gaat en als er factoren mee zitten, maar het kan ook niet. En moet je dan daarop afgerekend worden of mag je dan op een beetje steun rekenen? Is het dan onze verantwoordelijkheid als maatschappij om de een een beetje meer te steunen dan de ander? Michael Sandel, een Amerikaanse politiek filosoof, schreef hierover het boek 'De tirannie van verdienste' in 2020, maar schreef daarvoor ook al vele andere boeken over liberalisme

Jesse Klaver sprak al in 2012 in de Liberale Kerk over 'Een progressief antwoord op de Amerikaanse droom'. Hij gaat uitgebreid in op de nadelen van liberalisme en noemt de term zelfs achterhaald. Volgens hem is het sleutelwoord compassie in combinatie met vrijheid en verantwoordelijkheid.

Liberalisme is dus misschien achterhaald, misschien geen oplossing voor gelijkheid of misschien te rechts of juist te links, vrijheid en gelijkheid voor de individu, tolerantie en emancipatie zijn belangrijke termen waar we op dit moment veel mee kunnen. Maar uiteindelijk gaat het om de invulling, de mensen, de daden en de verantwoordelijkheid.

Interessant om te kijken: Whats the Right Thing to Do op Human, met Michael Sandel.


Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...