Doorgaan naar hoofdcontent

broer

hoe gaat dat met familie. esther gerritsen drukt je weer eens met je neus op de feiten. familie betekent loyaliteit door alles heen, maar ook blootgelegde zwakke plekken. in de loop van ons leven creëren we onszelf tot een personage, maar voordat we dat deden, kende onze familie ons al. olivia, de hoofdpersoon in broer, creëerde voor zichzelf een sterke vrouw, zakelijk, efficiënt, dit in antwoord op haar ongeorganiseerde jeugd, waarin haar vijf jaar oudere broer haar aan de hand nam, tot ze daar genoeg van had en ze het zelf kon.
een fantastisch boekje dat me met een leeg gevoel achterliet. in hoeverre creëren we niet allemaal een huls voor een innerlijk dat er niet in past. dat is zo pijnlijk om dat zo te lezen, zo herkenbaar. maar wat dan. waar past het innerlijk dan wel bij. de keuzes die we maken, worden vaak beïnvloed door de omgeving, de gebeurtenissen, en ook door wat we zouden willen worden. maar past het wel. misschien zijn we wel een mooi servies dat niet in de vaatwasser kan. wat moet je ermee. het kost veel geld, veel tijd en wat levert het op. dit zijn de vragen die in mij oprezen bij het lezen van dit boekje. een in en in droevig gevoel.
de motieven waar gerritsen sterk in is komen ook in dit boek voor: ongemak, familie, schaamte en het menselijk tekort.



recensie op tzum

recensie op ingeleest.nl

filmpje dwdd

recensie op 8weekly.nl

broer op goodreads

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...