Doorgaan naar hoofdcontent

broer

hoe gaat dat met familie. esther gerritsen drukt je weer eens met je neus op de feiten. familie betekent loyaliteit door alles heen, maar ook blootgelegde zwakke plekken. in de loop van ons leven creëren we onszelf tot een personage, maar voordat we dat deden, kende onze familie ons al. olivia, de hoofdpersoon in broer, creëerde voor zichzelf een sterke vrouw, zakelijk, efficiënt, dit in antwoord op haar ongeorganiseerde jeugd, waarin haar vijf jaar oudere broer haar aan de hand nam, tot ze daar genoeg van had en ze het zelf kon.
een fantastisch boekje dat me met een leeg gevoel achterliet. in hoeverre creëren we niet allemaal een huls voor een innerlijk dat er niet in past. dat is zo pijnlijk om dat zo te lezen, zo herkenbaar. maar wat dan. waar past het innerlijk dan wel bij. de keuzes die we maken, worden vaak beïnvloed door de omgeving, de gebeurtenissen, en ook door wat we zouden willen worden. maar past het wel. misschien zijn we wel een mooi servies dat niet in de vaatwasser kan. wat moet je ermee. het kost veel geld, veel tijd en wat levert het op. dit zijn de vragen die in mij oprezen bij het lezen van dit boekje. een in en in droevig gevoel.
de motieven waar gerritsen sterk in is komen ook in dit boek voor: ongemak, familie, schaamte en het menselijk tekort.



recensie op tzum

recensie op ingeleest.nl

filmpje dwdd

recensie op 8weekly.nl

broer op goodreads

Populaire posts van deze blog

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

camera obscura van hildebrand, nicolaas beets, ivo de wijs en bewerkingen van populaire boeken

ivo de wijs bewerkte de camera obscura in 2008 tot een leuk, leesbaar boek waarin de 19e eeuw in doorklinkt. nicolaas beets schreef het boek in 1839 onder het pseudoniem hildebrand. de originele versie is te vinden op  dbnl.org.  als je in die versie de voorbeschouwingen overslaat en bij de bekende verhalen begint, is het zeker leuk om het boek ook in zijn originele versie te proeven. maar mij paste de versie van de wijs beter. hij heeft de couleur locale weten te behouden. mij zul je snel horen zeggen dat de originele versie het best is, maar in dit geval is de originele versie interessant en de hedendaagse versie het best. misschien wat het leuk geweest een verhaal ook in oorspronkelijke versie op te nemen in de bewerking zodat iedereen die het boek leest toch ook een stukje van het taalgebruik in de 19e eeuw meekrijgt, maar die is online zo beschikbaar, dus of het echt nodig is? over bewerkingen gesproken, als ik denk aan de populariteit van boeken van dick laan en enid bly...