dutch marginal

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

2c is het tweede boek van mirjam mous dat ik gelezen heb en het beviel mij beter dan password. lekker realistisch en toch spannend. het boek is vast ook heel herkenbaar voor middelbare scholieren, de pikorde in de klas, de autistische leerling, de stoere jongen met de grote mond, het lieve meisje, het kattige meisje, wie had ze vroeger niet zelf in de klas. verrassend aan het boek is ook de ontknoping, tenminste, dat is mijn mening. de actuele onderwerpen, zoals scheiding, verwaarlozing, pesten en racisme spreken aan. het leest lekker snel, een boek om even in het weekend van te genieten. recensie op leesendroom.nl 2c op goodreads.nl

verrassende titel voor een boek over een jongen, raaf, die blind wordt. ineens zijn alle woorden die op het zicht duiden, dus ook blik, pijnlijk. totdat hij op het eiland texel waar hij woont, een groep leerlingen van een blindenschool ontmoet. verbaasd hoort hij hoe ze grappen maken over hun handicap en hij ziet hoe ze gewone jongens zijn. dit opent de ogen van raaf figuurlijk terwijl ze steeds slechter worden, want hij zwelgt in boosheid, zelfmedelijden en ontkenning. dijkzeul maakt op een mooie wijze de ontwikkeling duidelijk die zich in raafs hoofd afspeelt, een ontwikkeling naar acceptatie van zijn handicap en naar het zien van alle mogelijkheden die nog open zijn voor hem. dat is een belangrijke levenswijsheid die dijkzeul daar beschrijft. allemaal moeten we bij tegenslagen ons best doen om mogelijkheden te zien in plaats van de beperkingen. leesplein over lieneke dijkzeul een recensie van bas maliepaard recensie op leesjerijk

grappig, bloedstollend en meeslepend, deze vrouwenthriller. je krijgt al lezend een kijkje in de ingewikkelde wereld van vriendinnen, het gekonkel en geïntrigeer, maar dat alles is gewikkeld in een dikke, warme laag van verdwijningen, bloedsporen, sneeuwstorm en spanning. zoek je een boek om eens even ongecompliceerd van te genieten, om weer even te beseffen in welk spanningsveld pubers zich bevinden, dan is dit een ideaal boek. als je dit gelezen hebt waardeer je je vriendinnen weer om de vriendinnen die het zijn, neem je je voor om elkaar meer te vertrouwen en om in elk geval te genieten van je veilige bestaan, want dat het heel wat erger kan is je snel duidelijk. het meest verrassende aan dit boek vind ik het perspectiefgebruik. dat heeft mel echt heel inventief in dit boek weten in te zetten voor extra spanning. vals op lezenvoordelijst.nl over mel wallis de vries op leesplein.nl een recensie op bookreview

de titel van kees van beijnums boek klinkt exotisch en poëtisch maar het verhaal is uit de wereld van alledag en vol desillusie en triestheid. niet dat dat niet poëtisch kan zijn, maar in dit geval absoluut niet. vandaag nog op de radio kwam het bericht dat één op de tien jongeren wel eens out is gegaan door drank en/of andere middelen, de wereld in dit boek is die van die ene jongere. niet alleen ging berry, de hoofdpersoon, out door drank en pillen, maar ook zijn hoofd ging uit. puberse tegendraadsheid en lamlendigheid zorgen voor een neerwaartse spiraal waarin de hoofdpersoon afdaalt naar de gevangenis. en volgens hem, is er geen spiraal meer omhoog als je eenmaal daar zit, ook niet als je weer vrij bent. natuurlijk is er meer aan de hand dan de puberse buien. vader is vroeg overleden en ging vreemd volgens zijn broer. berry zelf weigerde dat te zien of had de broer toch ongelijk, hoe dan ook, met berry ging het niet goed. en berry zag al graag dingen die er niet waren (een eland in...

being a marginal is a feeling that creeps up from my feet to my head these days. you probably know the feeling. you feel like you come from another planet or another age, you feel like totally estranged from your environment and don't understand the world anymore. right now, it is the ideal time for this strangling feeling. the darkest days of the year. signs of marginality: having ideas that are usually not shared by many others not seeing any problems when others are worried and tired not understanding when someone wants you to do something but does not explicitly tells you so have uncommon and little material needs mend your clothes instead of buying new ones never throw away food take the train because driving the car for just one person is not environmental-friendly ... but after a few days, just by myself, with my own family, i forget the strangling feeling of being a nerd and a marginal and enjoy living the way i live. challenge is, to work without the feeling...

het tweede boek dat ik van arjen lubach lees maakt indruk. magnus, groot, een koning in noorwegen en zweden, is een boek over leven, liefde en overleven. het laat ook zien hoe je soms de weg kwijtraakt in het leven en dan toch de draad weer op kunt pakken. wat magnus ook laat zien is hoe een kleine gebeurtenis een enorme impact op je leven heeft. epilepsie, chantage, angst, een reis, een ontmoeting, alles vormt je en geeft je richting. we denken zelf de richting te bepalen en de één doet dat ook meer dan de ander, maar iedereen komt wel gebeurtenissen tegen die niet te omzeilen zijn, waar je mee moet leven. de uitdaging is natuurlijk om je zegeningen te blijven tellen en vooral om zo positief mogelijk om te gaan met de nieuwe situatie. makkelijk gezegd. inspirerend in het boek is de reis en het ondernemen van iets nieuws op het moment dat de hoofdpersoon van het boek, merlijn, zich verslagen voelt door het leven. en geloof me, je denkt altijd dat het alleen jou overkomt en dat al die a...

de ontdekking van de hemel van harry mulisch is een wonderbaarlijk boek. soms overdone, soms fascinerend, soms leerzaam, soms grappig en soms mysterieus. het boek wekt ergernis op om de overduidelijke arrogantie van de intelligentsia die van dit boek afstraalt, maar ook bewondering om de verwevenheid van vele thema's en het uiteindelijk spannende, meeslepende verhaal. het boek laat je achter met een gevoel van mogelijkheden en mysteries, kennis en uitvindingen die nog wachten op ons. eigenlijk eindigt het boek met de verdoemenis van de aarde door het hemelrijk uitgestoten nu de duivel de overmacht heeft, maar gevoelsmatig bleef ik positief achter. natuurlijk het milieu, de oorlogen, de verregaande technologie, trump, zorgen hebben we wel. maar we hebben ook boeken vol kennis en historie, mysterie en dromen. nee, die verdoemenis moet nog maar een paar duizend jaar wachten. want dat leert het boek ons ook. de jaren vliegen voorbij. trailer van de film door jeroen krabbé reviews op go...

steeds meer weten we over onze hersenen en de verbindingen daarin. links zijn onze hersenen bezig met taal, rekenen en analyseren. rechts zijn ze bezig met beelden, kleuren, grote verbanden, creativiteit en dromen. waar we goed in zijn is een beetje genetisch bepaald maar wordt ook vooral bepaald door onze ervaring. het geheugen wordt daardoor getraind in capaciteit/bekwaamheid. een combinatie van die verschillende bekwaamheden van ons brein, dus beeld met geluid en tekst bijvoorbeeld, versterkt het onthouden. maar het allerbest werkt het om wat je leert uit te leggen aan anderen. leerstrategieën om woordjes te leren zijn bijvoorbeeld: herhalen verbeelden associëren verbinden: breng de leerstof met elkaar in verband door te zoeken naar overeenkomsten en verschillen verhaaltechniek: de leerstof in een verhaal gieten plaatsen: plaats ze in gedachten (bijvoorbeeld een boom met vertakkingen of een huis met verschillende kamers) of op papier (mindmap) horen: door ze hardop te zeggen zien: d...

we hebben allemaal met vallen en opstaan, met eigen wil (meestal), leren lopen, want we zagen het om ons heen, we wilden ergens sneller komen, het leek ons wel stoer en we hadden alle tijd. maar dan gaan we naar school en moeten we leren. we moeten leren ook als we geen verband met de werkelijkheid zien (is het wordt of word, rouw of rauw?) we moeten leren maar zien dat anderen dat misschien wel beter en sneller doen en meer complimentjes krijgen we moeten leren maar zien dat anderen geliefder zijn door uiterlijk en daar hun voor jou ongrijpbare status vandaan halen. tja. we leren het leven snel kennen. essentieel voor toch een fijne schoolervaring is dan de responsieve houding van de leerkracht. dus leerkrachten, bekrachtig succeservaringen, stel hoge verwachtingen, blijf positief en geduldig. de leerkracht moet leerlingen een positief zelfbeeld meegeven. leerlingen moeten leren dat ze het wel kunnen als ze zich maar inzetten, als ze maar willen, zeg ik altijd. want wil je echt dan lu...

de eeuwige zucht van de leerling, waarom grammatica. wat overdenkingen en theorie hierover. grammaticaonderwijs heeft als basisdoelstelling een termen- en begrippenapparaat aan leerlingen mee te geven zodat ze over taal en taalkunde kunnen praten en zodat ze inzicht hebben in taalstructuur, nodig om vreemde talen te leren. maar natuurlijk is het ook de bedoeling dat door grammaticaonderwijs de taal en het taalgebruik verbetert. ok. dat is heel saai. taalcanon over grammaticaonderwijs mmm. interessant en bruikbaar. goed idee: een aanbeveling van taalkundige jannemieke van de gein is om leerlingen zinnen te laten bouwen en ze daarbij de woordsoorten te leren. leuk idee. neem een filmpje van bonbon maken. laat ze aantekeningen maken en schrijf er vervolgens klassikaal, als voorbeeld, een verhaaltje over. bouw de zinnen op met steeds meer woordsoorten. het logische en stapsgewijze denken dat nodig is bij taalgebruik wordt zo met de paplepel ingegoten. een ander goed idee: taalkundige ton h...

fascinerend boek van yvonne van keulen met veel levenswijsheden en een geweten in de vorm van de personage klaas. ze schrijft enorm beeldend. in de luisterversie van dit boek leest ze het zelf voor en het lijkt wel bijna een hoorspel. zo is het geschreven en ze doet de stemmetjes perfect na. kijk ook dit youtube filmpje waarop ze een verhaal van haarzelf als 13-jarige voorleest. dramatisch, humoristisch en vooral beeldend. het boek is een paar keer herzien uitgegeven, maar om zich met de actualiteit te kunnen meten is het niet nodig een herziene uitgave te lezen. de eerste uitgave is beeldend en tijdloos genoeg. jan rap op goodreads de uittrekselbank van de bieb over yvonne keuls en haar boeken boekverslagen op scholieren.com

de titel van dit boek van gerbrand bakker is zo poëtisch, perenbomen bloeien wit, en tegelijk zo dramatisch, precies zoals het boek zelf. voor het eerst las ik een boek van bakker. een beeldhouwer raadde mij aan iets van hem te lezen. zijn columns in de trouw kende ik al. dit boek is beter. ongelooflijk die zinnen die zoveel zeggen en tegelijk zo neutraal op papier staan. ik las het oorspronkelijke boek uit 1999, maar kwam er door verslagen te lezen achter, dat er nog een andere versie van dit boek moet zijn. in 2007 blijkt bakker het boek te hebben herzien en bewerkt. dus las ik ook die versie maar. ik moet zeggen dat de versie van 1999 mij meer trekt. het boek heeft veel open plekken die in de versie van 2007 zijn ingevuld. motieven zijn explicieter gemaakt en details zijn meer ingevuld. het grappige is, dat mijn interpretatie van de open plekken in de versie van 1999 blijken overeen te komen met de ingevulde plekken in de 2007 versie. dus of ze wel echt nodig waren? misschien voor d...