Doorgaan naar hoofdcontent

marginal

being a marginal is a feeling that creeps up from my feet to my head these days. you probably know the feeling. you feel like you come from another planet or another age, you feel like totally estranged from your environment and don't understand the world anymore. right now, it is the ideal time for this strangling feeling. the darkest days of the year.

signs of marginality:

  • having ideas that are usually not shared by many others
  • not seeing any problems when others are worried and tired
  • not understanding when someone wants you to do something but does not explicitly tells you so
  • have uncommon and little material needs
  • mend your clothes instead of buying new ones
  • never throw away food
  • take the train because driving the car for just one person is not environmental-friendly
  • ...
but after a few days, just by myself, with my own family, i forget the strangling feeling of being a nerd and a marginal and enjoy living the way i live. challenge is, to work without the feeling, to share without hurting someone by not understanding someone, to enjoy and participate.

i recently read a story about a dutch comedian who really tried to do what is expected of him, to participate in society, have dinner with befriended couples, use smart-talk at parties and feel a little bit a part of the other world, while his thoughts still make big jumps that people can not understand. i envied him for being able to. he sets an example for every marginal to just adapt enough to be integrated.

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...