Doorgaan naar hoofdcontent

marginal

being a marginal is a feeling that creeps up from my feet to my head these days. you probably know the feeling. you feel like you come from another planet or another age, you feel like totally estranged from your environment and don't understand the world anymore. right now, it is the ideal time for this strangling feeling. the darkest days of the year.

signs of marginality:

  • having ideas that are usually not shared by many others
  • not seeing any problems when others are worried and tired
  • not understanding when someone wants you to do something but does not explicitly tells you so
  • have uncommon and little material needs
  • mend your clothes instead of buying new ones
  • never throw away food
  • take the train because driving the car for just one person is not environmental-friendly
  • ...
but after a few days, just by myself, with my own family, i forget the strangling feeling of being a nerd and a marginal and enjoy living the way i live. challenge is, to work without the feeling, to share without hurting someone by not understanding someone, to enjoy and participate.

i recently read a story about a dutch comedian who really tried to do what is expected of him, to participate in society, have dinner with befriended couples, use smart-talk at parties and feel a little bit a part of the other world, while his thoughts still make big jumps that people can not understand. i envied him for being able to. he sets an example for every marginal to just adapt enough to be integrated.

Populaire posts van deze blog

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

het museum van de onschuld

alleen de titel al van orhan pamuks boek, het museum van de onschuld, is zo mooi, zo sereen van uitstraling. het dikke boek is ook sereen. het is een heel langdradig en gedetailleerd verhaal eigenlijk, maar het leest niet zo. dit boek boeit je tot op de laatste letter. het is intens, het is indrukwekkend eenvoudig, het is gewoonweg fantastisch. deze schrijfkunstenaar weet de lezer mee te slepen door het boek in een traag tempo, het tempo van een bezoeker aan een museum, waarin zo veel verhalen zijn bij alle tentoongestelde voorwerpen, dat de bezoeker weken doet over alles in het museum zien. deze meesterlijke traagheid en de fatale levensloop van de hoofdpersoon ergert lezers soms. en zeker, op bepaalde momenten zou je wel willen ingrijpen en het boek een andere wending willen geven, maar je leest door en realiseert je hoe meesterlijk deze schrijver je meeneemt op zijn manier. radiouitzending (engelstalig) over dit boek het museum van de onschuld op goodreads recensie in vrij nederland...

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard