de titel van dit boek van gerbrand bakker is zo poëtisch, perenbomen bloeien wit, en tegelijk zo dramatisch, precies zoals het boek zelf. voor het eerst las ik een boek van bakker. een beeldhouwer raadde mij aan iets van hem te lezen. zijn columns in de trouw kende ik al. dit boek is beter. ongelooflijk die zinnen die zoveel zeggen en tegelijk zo neutraal op papier staan. ik las het oorspronkelijke boek uit 1999, maar kwam er door verslagen te lezen achter, dat er nog een andere versie van dit boek moet zijn. in 2007 blijkt bakker het boek te hebben herzien en bewerkt. dus las ik ook die versie maar. ik moet zeggen dat de versie van 1999 mij meer trekt. het boek heeft veel open plekken die in de versie van 2007 zijn ingevuld. motieven zijn explicieter gemaakt en details zijn meer ingevuld. het grappige is, dat mijn interpretatie van de open plekken in de versie van 1999 blijken overeen te komen met de ingevulde plekken in de 2007 versie. dus of ze wel echt nodig waren? misschien voor de young-adultlezers?lezenvoordelijst over dit boek
goodreads over de perenbomen
blog van gerbrand bakker
uittreksel van de bieb