een bed violen klinkt zo mooi. knielen op een bed violen is de titel van een boek van jan siebelink uit 2005 en hoe mooi de titel ook is, zo triest is het verhaal. een verhaal van een leven dat de afgrond in glijdt. of moet ik zeggen, dat de hemel in rijst? een man die zich als kind afzette tegen de serieuze gelovigheid van zijn vader, komt daar later zelf toch ook in terecht, onvermijdelijk, zich er niet tegen kunnen verzettend. het leven dat hij voor zichzelf had voorzien, een succesvolle kwekerij, is dan inmiddels op een slepende armoede en vergane glorie uitgelopen. maar het leven had hem ook zoveel moois gebracht, een fijne vrouw, twee zoons. maar het liefst had hij een dochter gehad, een verlangen dat zo sterk is dat hij prompt ook verliefd wordt op zijn aanstaande schoondochter. hoe tragisch kun je het leven maken.
het boek leert mij dat je vooral je zegeningen moet tellen, dat je van de mooie momenten moet genieten, dat je niet maar door moet blijven werken naar een hoger plan toe ten koste van de mooie momenten en vooral dat pluk de dag beter is dan in een bed violen knielen.
lees meer indrukken van dit boek op goodreadstrailer van de filmknielen op een bed violen op wikipediaeen boekverslag op scholieren.comhet boek met opdrachten op lezenvoordelijst.nlover jan siebelink op de uittrekselbank voor biebledensamenvatting op de uittrekselbank voor bieblieden
