Doorgaan naar hoofdcontent

kattensoep van janneke schotveld

het kinderboekenweekgeschenk van 2017 is kattensoep van janneke schotveld. wil je eens even ongecompliceerd lezen, lees dan dit boekje. je leest het snel even tussendoor en het geeft je dat feelgood-gevoel dat je soms zo hard kunt gebruiken. het grappige van dit boekje is dat het bevolkt wordt door types zonder dat het  te fantastisch wordt. je kunt je voorstellen dat het in het echt toch ook bijna zo gebeurt. katten verdwijnen soms in bosjes tegelijk, slangenshows bestaan, kruidenmengers ook. in rotterdam loop ik tegenwoordig vaak langs zo'n chinees kruidenkabinet. wie weet wat een werkzame mengsels je daar kunt kopen. ik hou het bij mijn eigen mengsels tot nu toe, een beetje geelwortel, gember en kaneel door mijn ochtendthee.

maar verder over het boekje. feel good dus, typisch en toch realistisch. heb je het nog ongelezen liggen thuis, lees het dan met de kerstdagen. het warme gevoel van saamhorigheid en daadkracht zal versterkt worden. en waarschijnlijk sta je daarna op om puddingbroodjes te halen of pannenkoeken te bakken. heb je een poes, dan ligt die vast bij het lezen op je schoot en helpt je met zijn warmte aan nog meer behaaglijkheid.

janneke schotveld heeft trouwens ook meegewerkt aan een klokhuisuitzending: naar de uitzending

het boek op goodreads.com

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...