vorige week kwam christiaan weijts in nrc met een nieuw opinie over de literatuurlijst op de nederlandse scholen. eerder al kraakte hij die af. nu stelt hij dat hij het mis had, want het is nog veel erger allemaal. zijn oplossing is om literatuur los te weken uit de talen en te plaatsen bij de kunstvakken. dat klinkt mij als kunsthistorica en gesjeesde literatuurwetenschapper als muziek in de oren. fantastische combinatie die zeker gemaakt moet worden, maar literatuur heeft ook een plaats bij de talen nodig.literatuur is afhankelijk van taal, is taal en omdat docenten te druk zijn met de grammatica, spelling, schrijf- en leesvaardigheid om hun leerlingen klaar te stomen voor het examen, moet dat niet betekenen dat de literatuur er geen plaats in heeft. integreer de literatuur in je lessen zoals ze op een vrije school vaak doen. hans en monique hagen verzamelden gedichten over taal. ideaal om te gebruiken in je lessen. waarom altijd weer die saaie voorbeeldzinnetjes en niet gewoon elke keer een stukje uit een boek of uit een recensie of een column. literatuur vormt de bron waaruit de docent kan putten voor alle andere lessen over taal. en om christiaan blij te maken, kunnen ze er ook nog een kunstwerk bij laten zien, want het kijken naar kunst is zeker goed voor de kijkvaardigheid waarin leerlingen ook getoetst worden.
naar het opiniestuk van christiaan weijts
inmddels (25/1) reageerden neerlandici op deze opinie van weijts met het volgende artikel:
waar zijn de hoeders van het literatuuronderwijs
en daar vulde marc van oostendorp op 26/1 inhoudelijk nog aan:
laat die kinderen vertalingen lezen