tja, wat moet ik zeggen van dit boek van robert anker. het is vreemd, enerverend en toch ook fascinerend. het taalgebruik, de zinsopbouw, is enerverend. normaal gesproken lees ik een boek ook nog voor het slapen gaan om te ontspannen, maar anker schrijft dynamische zinnen die mijn hart sneller deden kloppen alsof je zelf in gesprek bent. geen leesvoer voor in bed dus voor mij. de groene amsterdammer noemde het 'knalschrijven', het parool spreekt over een 'vitale soap'. maar wel knap dat hij dat weet te doen. nog zo'n mooi element aan het boek is de herkenbare wereld van rotterdam, amsterdam en parijs. hij weet locaties goed te beschrijven. het thema ligt mij minder. een beroemde violiste met een burnout, een succesvolle zakenman in de haven van rotterdam, een dominee die vreemdgaat, overpeinzingen over wat het meeste waard is in het leven, seks, geld, muziek, religie of toch de liefde, de ware liefde. waarschijnlijk geeft iedereen die het boek leest daar een eigen invulling aan, maar anker neigt toch, lijkt het, naar de onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde van de bedrogen echtgenote van de dominee.
naar een recensie op literairnederlands.nleen vitale soap in het paroolknalschrijven in de groene amsterdammernaar een samenvatting op de uittrekselbank van de bieb (voor leden)