Doorgaan naar hoofdcontent

assertief bezig bijtje (vervolg)



vervolg op mijn post van 3 mei. inmiddels verlieten tommy wieringa en jessica durlacher de bezige bij. voor tommy was het de druppel dat de bezige bij, die normaal gesproken zijn column in regionale dagbladen op haar facebookpagina overnam, deze oversloeg toen daarin kritiek op abu jahjah en de bezige bij werd geuit. lees daarover op tzum.info. dat was ook niet zo'n slimme actie van het bezige bijtje. misschien een beetje paniek? in elk geval zijn er ook nog nuchtere schrijvers zoals a.h.j. dautzenberg, al is hij geen bezige bij auteur. hij schreef een opinieartikel in nrc op 2/3 juli waarin de schrijvers die niet kunnen leven met een uitgeverij waar ook andere denkbeelden dan de hunne worden uitgegeven, opportunisten met verwend en decadent gedrag worden genoemd (lees ook op dautzenbergs website). tja. ze willen verdraagzaamheid, maar gedragen zich niet zo. daar heeft dautzenberg gelijk in. je kunt hen in elk geval niet verwijten dat ze niet gaan voor hun idealen. emoties werken beslissingen in de hand en ach, wie weet misten ze ook gewoon hun voormalige directeur, ammerlaan, waar ze nu naartoe gaan.

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...