In mijn vorige blog vertelde ik over De zweetvoetenman van Annet Huizing en Margot Westermann. Het is een superleuk en leerzaam boek. Maar ik schreef nog niet dat het ook ideaal is om kinderen te leren debatteren. De voors en tegens worden tegen elkaar afgezet, argumenten worden uitgewisseld en recht wordt gesproken in meeslepende zaken. Toen het boek werd gepubliceerd (2017) was het vuurwerkverbod er nog niet, maar de discussie was er al wel. Maar niet alleen het vuurwerkdebat uit het boek kun je gebruiken, het vergismoorddebat, het hagelslagdebat, het terugstelen-van-je-eigen-fietsdebat ... En helpt het wel om te straffen of is mediation beter?
alleen de titel al van orhan pamuks boek, het museum van de onschuld, is zo mooi, zo sereen van uitstraling. het dikke boek is ook sereen. het is een heel langdradig en gedetailleerd verhaal eigenlijk, maar het leest niet zo. dit boek boeit je tot op de laatste letter. het is intens, het is indrukwekkend eenvoudig, het is gewoonweg fantastisch. deze schrijfkunstenaar weet de lezer mee te slepen door het boek in een traag tempo, het tempo van een bezoeker aan een museum, waarin zo veel verhalen zijn bij alle tentoongestelde voorwerpen, dat de bezoeker weken doet over alles in het museum zien. deze meesterlijke traagheid en de fatale levensloop van de hoofdpersoon ergert lezers soms. en zeker, op bepaalde momenten zou je wel willen ingrijpen en het boek een andere wending willen geven, maar je leest door en realiseert je hoe meesterlijk deze schrijver je meeneemt op zijn manier. radiouitzending (engelstalig) over dit boek het museum van de onschuld op goodreads recensie in vrij nederland...