Doorgaan naar hoofdcontent

leeuwenhart van alexandra penrhyn lowe

de laatste wachter is een veelzijdige young adult-reeks. leeuwenhart is het vierde en laatste boek en het was anders dan ik had verwacht. vooral met het middenstuk had ik even moeite om door te lezen omdat de wereld wel heel naar, griezelig en zombie-achtig werd. gek genoeg trok het stuk in de onderwereld me dan weer aan. misschien omdat ik aan percy en annabeth in de onderwereld moest denken (rick riordan). het einde was dan weer een beetje een anti-climax en tegelijkertijd kreeg het boek diepgang door het einde. het blijft door mijn hoofd spelen.

dit laatste boek is een pleidooi voor je beloftes waarmaken, mediteren, de kracht van liefde (bekend harry potter-thema) en vooral de feilbaarheid van de mens. met dit boek eindigt deze serie echt als een young adultserie en niet als een jeugdboek. de eerste drie delen konden dat nog wel een beetje zijn. dit deel is beangstigender en het einde is te serieus voor een jeugdboek.

ik kan dit boek absoluut aanbevelen. een mooi boek dat de riordan-boeken nadert. dat doet penrhyn lowe goed.

naar een interview op hebban.nl



Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

camera obscura van hildebrand, nicolaas beets, ivo de wijs en bewerkingen van populaire boeken

ivo de wijs bewerkte de camera obscura in 2008 tot een leuk, leesbaar boek waarin de 19e eeuw in doorklinkt. nicolaas beets schreef het boek in 1839 onder het pseudoniem hildebrand. de originele versie is te vinden op  dbnl.org.  als je in die versie de voorbeschouwingen overslaat en bij de bekende verhalen begint, is het zeker leuk om het boek ook in zijn originele versie te proeven. maar mij paste de versie van de wijs beter. hij heeft de couleur locale weten te behouden. mij zul je snel horen zeggen dat de originele versie het best is, maar in dit geval is de originele versie interessant en de hedendaagse versie het best. misschien wat het leuk geweest een verhaal ook in oorspronkelijke versie op te nemen in de bewerking zodat iedereen die het boek leest toch ook een stukje van het taalgebruik in de 19e eeuw meekrijgt, maar die is online zo beschikbaar, dus of het echt nodig is? over bewerkingen gesproken, als ik denk aan de populariteit van boeken van dick laan en enid bly...