Doorgaan naar hoofdcontent

het nieuwe oude eten

Er komt een tijd dat je niet meer gewoon af en toe even heel gezond eet/vast en dan weer af bent van rommelende darmen, pijnlijke flanken of andere ongemakken. En dan verdiep je je in al die moderne eetgewoonten volgens het GAPS dieet, het Paleo dieet etc. En raak je de weg totaal kwijt. Wat kun je nog wel eten. Net van die gezonde noten en zaden waar het allemaal dan nog om draait, die kolen en uien, wordt jouw buik juist nog erger. Maar ja. Nu moet het toch. Dus zoek je en probeer je en zoek je weer verder. Je ongemak dat de druppel was lijkt weg maar welke weg ga je nu volgen. Het is een wirwar van uitspraken, tegenspraken, beschuldigingen en ontkenningen en waarschuwingen. Maar je moet toch wat eten. Gelukkig staat in de nieuwe Allerhande van alles over het nieuwe eten. Daar dan maar weer wat vandaan halen, maar dan zonder gluten, suikers en veel zetmeel. Even kijken wat het dan wordt....Broccoli met gember en sambal, maar dan zwarte peper in plaats van sambal of de gevulde courgettes met couscous en amandelen, zonder couscous, feta en met olijfolie in plaats van arachideolie.


Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...