Doorgaan naar hoofdcontent

verschrikkelijk verbouwende buren

ken je dat. de aannemer van de buren heeft zijn reclamebord aan jouw pand vastgemaakt, de bussen van de verbouwers blokkeren iedere dag weer je doorgang en genadeloos wordt er geboord en gezaagd zonder overleg als dat toevallig jouw terrein
betreft. je bent een zeur als je iets zegt en verder gaan ze maar meer, diep zuchtend om zo'n ontzettend irritante buur.
dagenlang was het huis vergeven van sigarerook zodat het in het weekend zelfs verschraald rook en om iedere activiteit zoals bedden uitkloppen werd hartelijk gelachen. je voelt je een gevangene in eigen huis want ze geven je feilloos het gevoel dat je niets te vertellen hebt.
was iedereen maar gewoon aardig en vriendelijk, rekening houdend met elkaar, wat zouden we dan ontspannen zijn.

zaterdag op de opschoondag tijdens het opruimen van een plantsoen, kreeg ik medelijden met de onkruidwieders van de gemeente die deze week weer bezig zijn daar, tussen misschien wel honderd hondedrollen.

buren hebben de plantepotten voor de deur binnengehaald, niet omdat ze vernield werden zoals ook ieder jaar wel eens gebeurd, of gestolen, nee, omdat de honder er te graag tegen plasten en het was niet meer te doen.
ook wij hebben daar natuurlijk last van. vaak schoonmaken dan maar met azijn, citroen, peper en alcohol. maar het kan natuurlijk anders.



Populaire posts van deze blog

het museum van de onschuld

alleen de titel al van orhan pamuks boek, het museum van de onschuld, is zo mooi, zo sereen van uitstraling. het dikke boek is ook sereen. het is een heel langdradig en gedetailleerd verhaal eigenlijk, maar het leest niet zo. dit boek boeit je tot op de laatste letter. het is intens, het is indrukwekkend eenvoudig, het is gewoonweg fantastisch. deze schrijfkunstenaar weet de lezer mee te slepen door het boek in een traag tempo, het tempo van een bezoeker aan een museum, waarin zo veel verhalen zijn bij alle tentoongestelde voorwerpen, dat de bezoeker weken doet over alles in het museum zien. deze meesterlijke traagheid en de fatale levensloop van de hoofdpersoon ergert lezers soms. en zeker, op bepaalde momenten zou je wel willen ingrijpen en het boek een andere wending willen geven, maar je leest door en realiseert je hoe meesterlijk deze schrijver je meeneemt op zijn manier. radiouitzending (engelstalig) over dit boek het museum van de onschuld op goodreads recensie in vrij nederland...

camera obscura van hildebrand, nicolaas beets, ivo de wijs en bewerkingen van populaire boeken

ivo de wijs bewerkte de camera obscura in 2008 tot een leuk, leesbaar boek waarin de 19e eeuw in doorklinkt. nicolaas beets schreef het boek in 1839 onder het pseudoniem hildebrand. de originele versie is te vinden op  dbnl.org.  als je in die versie de voorbeschouwingen overslaat en bij de bekende verhalen begint, is het zeker leuk om het boek ook in zijn originele versie te proeven. maar mij paste de versie van de wijs beter. hij heeft de couleur locale weten te behouden. mij zul je snel horen zeggen dat de originele versie het best is, maar in dit geval is de originele versie interessant en de hedendaagse versie het best. misschien wat het leuk geweest een verhaal ook in oorspronkelijke versie op te nemen in de bewerking zodat iedereen die het boek leest toch ook een stukje van het taalgebruik in de 19e eeuw meekrijgt, maar die is online zo beschikbaar, dus of het echt nodig is? over bewerkingen gesproken, als ik denk aan de populariteit van boeken van dick laan en enid bly...

De docent als projectmanager

Wist je dat docenten gewoon vaak hele goede projectmanagers zijn? Er zijn zelfs instituten die trainingen projectmanagement aanbieden voor docenten. Vorig jaar schreef Vernieuwenderwijs over project-based learning . Het is een manier van lesgeven en coachen die steeds populairder wordt, op zoek naar de intrinsieke motivatie van leerlingen. Hieronder volgt een screenshot van het artikel van maart 2025 op Vernieuwenderwijs (door Maartje Damen). Er is geen docent in het voortgezet onderwijs, voor wie dit nieuw is of die hier al zeker een paar kenmerken van toepast. Toch is het lastig om als docent (als project manager) in een ander vakgebied aan de slag te gaan. Het beroep van docent wordt echt als een apart beroep gezien en alle vaardigheden en competenties die erbij horen, worden niet als overlappend met andere vakgebieden gezien. Enerzijds is dit positief. Ben je docent, dan kom je er niet snel meer weg, tenzij je andere taken binnen het onderwijs nastreeft: kwaliteitscoördinator, leer...