Doorgaan naar hoofdcontent

virtuoos

margriet de moor laat haar liefde voor opera, italië, liefde en het leven blijken in deze historische en liefdesroman. een passie domineert het leven van de hoofdpersoon carlotta, een passie voor de stem van de castraat gasparo, en voor de persoon zelf. gasparo op zijn beurt heeft een passie voor de zangkunst en voor zichzelf en zijn eigen virtuositeit.
de virtuoos is een leerzaam boek met alle kennis over het napels van de 18e eeuw, over de opera-cultuur in die tijd, over de castraatzangers, over de liefdesmoraal, over de bedelaars en over de politiek en cultuurverschillen. met schilderachtige beelden brengt de moor de geschiedenis tot leven voor de lezer. voor wie niet geïnteresseerd is in operamuziek in de 18e eeuw worden er wel wat veel beschrijvingen met vaktermen gegeven. ik kan me voorstellen dat het wel de realiteit was in die tijd waarin de mogelijkheden om je in andere onderwerpen te verdiepen slechts beperkt was en mensen dus heel gespecialiseerd waren.
uiteindelijk blijf je met een gevoel van vergane glorie en vergankelijkheid achter na het lezen van dit boek. carlotta was in haar bloeitijd en genoot van de mogelijkheden van een bloeiende operawereld in napels, maar na een seizoen in napels, riep het moederschap opnieuw, ging gasparo verder met zijn carrière en bleef voor carlotta feesten, drinken en snuiven over om het gemis te vergeten. het feesten was voor haar vader al de enige afleiding. het leven was toen dan misschien vol en bloeiend in napels maar het was ook eenzijdig en beperkt. een vrouw was met 15 jaar in de bloei van haar leven. op haar 35ste overlijdt carlotta's echtgenoot en zij blijft van de kaart daarvan. "midden in de winter zit ze bij een open raam".



goodreads over de virtuoos

boekverslag op scholieren.com

recensie van reinjan mulder

uittreksel op collegenet.nl

uittreksel op de uittrekselbank van de bieb (voor leden)

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...