Doorgaan naar hoofdcontent

exercise with post concussion syndrome treatment

i never heard of the post concussion syndrome (pcs), until my son had a (light) concussion for the fourth time and had already twice been at home for three months, with severe pain and headache.
you can imagine, we were desperate, the fourth time and luckily, the doctor gave it a new name and i could search the internet for treatment.
as rest (the first period of three months) did not work fast, and rest combined with a painkiller scheme (the second period) neither bring much relieve and now i read that exercise and moving could not make it worse (our big fear), we decided to physical therapy (after consulting the doctor for consent).
i choose remedial therapy (cesar and mensendieck) as they give pain therapy too.
the therapist gave a scheme of rest, exercise and just doing things he liked, but not rest, to relax and strengthen the neck muscles.

and how happy we were, that after a few weeks instead of a few months, my son was happy and almost painless again.

a theory behind this therapy is that human cells do not regenerate in rest. so the same counts for other ailments like osteoarthritis. our body needs movement to heal.

but whatever the reason was that it worked, i want to spread the knowledge we now have, as not much is certain about pcs treatment.

Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...