Doorgaan naar hoofdcontent

tear water tea

today was a tear water tea day. today a friend defended his doctor's thesis while being retired for a year now. its was of course fantastic, wonderful, beautiful and he did it so well, but ..

but what? but it is so sad to conclude thus your working life when you finished teaching and researching. of course, a true teacher and researcher never stops, and i am sure my friend will continue. but just realizing that you no longer count for a lot of people, because of your age. maybe you have grandchildren to teach, still meet with your former students and continue with your research, at home, but ...

do you know the story by arnold lobel, tear water tea?

here you can listen to the story:

owl likes a pot of tea water tea every now and then and thinks of things that make him cry. this day, this event, this event made me sad, wanting to cry.

probably i realize myself what i would have liked doing in the time that i still count. but my life also gradually passes by and my plans and ideas keep being put away for urgent matters, for jobs, kids, family, householding stuff ..

not that i really aim at being important, it's just that i think every life should be as useful as can be. and how useful am i if i do not use my potentials and knowledge and ideas to the best?

tear water tea will for sure help me. i will realize that i am useful by teaching my children and students and by living sustainable, but still, i always thought i could do more. do you know that feeling, a kind of midlife crisis maybe? maybe a cup of tear water tea can help you realize that there a lot more sad things in life than your life passing by to fast.

if you decide that some tear water tea will do the work for you, listen to this song while you make it:



Populaire posts van deze blog

rebel met vleugels: het verhaal van icarus

marcel roijaards heeft een prachtig, meeslepend verhaal geschreven met zijn boek rebel met vleugels. hij heeft de dramatische mythe omgetoverd tot een positief en vrolijk carpe diem en liefdes- en vriendschapsverhaal. inventief is de manier waarop het verhaal verteld wordt door middel van een verboden voordracht in het openluchttheater. de gevoelens zijn herkenbaar, de woorden zijn beeldend en het verhaal van icarus is aantrekkelijk en meeslepend. meer over het boek op de website van marcel roijaards recensie van bas maliepaard

vlucht voor het vuur

vlucht voor het vuur is een universeel verhaal. de heksenvervolging zouden we zo in deze tijd van intolerantie kunnen plaatsen, alleen geloven we niet meer in heksen maar wel in terroristen en maffia en kladlopers. blijkbaar is het inherent aan de mensheid om elkaar te wantrouwen, vooral als iemand ánders is dan jij bent. we zijn eigenlijk gewoon een kudde schapen dus die geen zwart of gevlekt schaap tussen ons in duldt. zo ging het ook in die tijd. iemand moet toch de schuld krijgen als het ons wat minder gaat of dreigt te gaan? verslagen op scholieren.com

tonio door aft van der heijden

tonio is een dik boek voor een requiem. dat zul je misschien denken als je begint met lezen. maar van der heijden sleept je mee in het ouderschap, het leven, het lijden, het rouwen en het genieten. het is een prachtig boek geworden. soms kun je niet lang erin lezen omdat het verdriet dan te uitgebreid verteld wordt om dat lang te lezen, maar dat is niet negatief bedoeld. leg het gewoon even opzij en zodra je het weer pakt weet je het weer op te pakken en grijpt het verhaal je weer even hard aan. rouwen is een kunst. een kind verliezen schijnt vreselijk te zijn. zo te kunnen rouwen als adri en mirjam doen is een kunst. ze beleven het echt, ze ondergaan het en zullen er sterk uit opstaan. ik ken meerdere mensen die niet uit de rouw om hun kind omhoogkwamen. dat is pas pijnlijk. dat blijft het hele leven doorgaan. heb maar echt verdriet en uit het maar. tonio is daar de gids voor. nu ik erover schrijf krijg ik al weer kippenvel. natuurlijk hebben critici gelijk als ze vinden dat hij zijn ...